Hvað í andsk. er ég að gera hérna...?

2005-12-16T11:32:00.000+04:00

Jæja kæra fólk, undirbúið ykkur, því ég er að koma heim í heiðardalinn! :)
Nú eru einungis þrír dagar og tvö kvöld eftir hér í sumarhitanum. Þeim tíima verður varið í köfun í dag, litla roadtrip og party-time á morgun og svo leti og pakkningar á sunnudaginn.
Er samt eiginlega búin að pakka öllu, gerði það með mömmu í gær þar sem að ég fór út af Cité Internationale þá. Örvæntið ekki, ég er eigi heimilislaus því ég bý nú hjá les norvegiennes. Já, gott er að eiga vini :)

Heimsókn mömmu og tíu dagarnir hennar hér voru frábærir, við gerðum fullt af hlutum og kjöftuðum allan tímann. Úff, fórum upp á hæsta tind, sáum eyjuna úr flugvél, legið á ströndinni, farið á markaði, gengið í bænum og lewgið í leti.

Ja bitte, og svo eru bara jólin handan við hornið... finnst það vera eins og lélegur brandari. Kannski það síist inn í flugvélunum á leiðinni heim með öll kæfandi jólatilboðin í bæklingunum.

Síjúinnavæl krokodæls!

p.s. þetta eru ég og mamma á toppnum í fyrstu geislum sólarinnar klukkan 5:30 að staðartíma, þegar þið vorum velflest enn +i draumalandi. Jamms, vöknuðum klukkan 2:30 til að ganga í myrkri og með vasaljós á toppinn... hálfgerð geðveiki...

2005-12-05T18:48:00.000+04:00

Mamma er núna í París að bíða eftir fluginu hingað. Svo kemur hún í fyrramálið!!! :) Vona að henni leiðist ekki allt of mikið á vellinum, eins gott að hún hafi fundið sér góða bók að lesa.
Jamms, svo ég segi bara eiginlega bless á meðan, ætla nú ekki að hanga alla daga á netinu fyrst mútta er að koma ;)

Hm.
Hef verið að spá í þvi hvað einkenni Réunion.
Það er ýmislegt.
Mig langar að koma með nokkra punkta.

-matur
Ferskir ávextir í fyrsta og öðru og þriðja lagi. Hellingur af endalaust nýjum ávöxtum. Núna er aðaltími mango og litchi að byrja til dæmis. Svo er það auðvitað samoussa!!! Það eru litlir þríhyrningar úr deigi sem er djúpsteikt og er með margs konar fyllingu. Kjúklingi, fiski, osti... og piment. Það er sterkt krydd sem liggur við að sé notað með öllum mat. Líka ávöxtum, svo sem mango. Hvað fleira...eitthvað kínverskt, eitthvað indverskt (skilst að samoussa sé indverskt), hrísgrjón, sverðfiskur (eða einhver lík tegund) og síðast en ekki síst þykkar og feitar pylsur!!!! Mmmm, eru borðaðar með sterkri sósu með piment og miklu af hrísgrjónum. Stundum líka soðnu grænmeti. Fyllir magann vel!
Svo má ekki gleyma frönsku pönnukökunum, crepes, með nutella og/eða bönununununum, eða sykri eða öðru. Annars er hægt að finna hér allan fjandann.

-umferð.
Aleg hryllileg. Ekki þarf rökræðna við þegar sagt er að samgöngur á eyjunni eru í rústi. Rútur eru til taks en ganga illa. Langflestir eiga bíla og þar sem að eyjaróskeggjur eru um 700 þúsund talsins gerir það slatta af bílum. Hringvegurinn er að mestu leiti tvær akreinar. Rétt eins og á Íslandi. En það væri svo sem ekki vandamál ef eyjan væri stærri. Mér hefur reiknast til að hún sé svona álíka og landsvæði Reukjanesskaga. Sem telst nú ekki gígantískt. Ef ferðast á um eyjuna þarf kvenmar að vera viðbúin því að bíða nokkrar mínútur eða upp í klukkutíma í teppu. Umferðarteppu, en henni fylgir oftar en ekki andarteppa vegna ógeðisloftsins sem fylgir nokkur hundruð bílum í lausagangi.

-klæðaburður
Öðrvísi en ég á að venjast. Heima eru allir svo hipp og kúl. Eiginlega sama hverju þeir klæðast. Eru nördalega kúl, lögfræðilega/posh kúl, sportista kúl og svo framvegis. Hér er andinn annar. Hugsanlega, mögulega, kannski hefur lofthiti eitthvað um það að segja... Ekki er óalgengt að sjá stúlkur skottast um á skólalóðinni í mínipilsi og bol sem rétt hylur það sem sýnir að við erum spendýr, íklæddar pinnahælaskóm með litlum reimum. Ásamt því má ekki gleyma öllu glingrinu sem fylgir. Eyrnalokkar og hálsmen í toppbaráttunni hvert við annað. Sérestaklega mörg litrík armbönd í indverskum stíl. Mjög hipp. Strákarnir eru svo allir í gallabuxum og bol. Helst girtum oní. Túristabolir, sem ég kalla, með La Réunion áletrun og mynd af eyjunni eða einhverju salgorði eru áberandi. Hjá öllum. Heima hef ég ekki orðið vör við að bolir með myndum af lunda og hverum séu í uppsveiflu... kannski það sé búið að breytast? "Hvernig tengist þetta þjóðernishyggju eyjaróskekkja?", heyri ég bergmála í höfðum ykkar. Tja, það er nú það, kannski vert umræðna. Tókum þessa umræðu inn á beinið ég og Jenny þegar við vorum einmitt fastar í umferðarteppu hér einn morguninn. En af hverju fór ég að tala um föt? Ég sem segi að það skipti ekki máli hverju mar klæðist, kannski er ég úr takt við sjálfa mig fyrir að hafa samt eytt svona miklu púðri í þetta....

-viðhorf til kvenna.
Allt of margir strákar/karlar reyna við stelpur hvar sem þeir geta. Það er að segja með augljósum hætti en ekki földum eins og á Íslandi, leyfir ég mér að segja. Nefni dæmi. Þegar ég hef keypt bensín þá fæ ég blikk frá ljótum köllum. Eftir vinsamlega athugasemd um að ég væri í ólöglegu stæði þurfti að sjálfsögðu að koma athugasemd um hvað ég væri með blá augu og augnaráð samkvæmt því.

-paranoja.
Já. Fékk alveg upp í háls á því fyrstu dagana hvað margir sögðu við mig að ég þyrfti að passa mig að fara ekki ein út eftir myrkur. Jeminn. Ákafinn í sumum var þannig að það mætti halda að á hverju einasta götuhorni væru alræmdir glæponar, raðnauðgarar, morðingjar eða eitthvað þaðan af verra. Fyrr má nú vera. Svo virtist sem allt myndi vera í lagi ef að typpi væri með í för. Get ég séð að það breyti öllu í öllum tilvikum. Mér finnst asnalegt að hætta að gera það sem ég vil vegna þess að hugsanlega, mögulega, hugsanlega, kannski geti eitthvað komi fyrir. Það getur alltaf eitthvað komið fyrir. Það ætti að vera móg að segja fólki að vera ekki með neina flónsku og reyna að koma heilbrigðri skynsemi fyrir með í farangurinn í stað þess að læsa sig inni eftir klukkan sex eða sjö á kvöldin þegar rökkrið er komið. Svo á víst ekki að húkka far, mar gæti lent á einhverjum bandbrjáluðum. Höfum samt húkkað far með ágætis árangri. Æ, of mikið af viðvörunum held ég stundum að hafi öfug áhrif á það sem til er ætlast.

-byggingaframkvæmdir sem hafa engan tilgang.
Þegar ég kom hingað út í ágúst var hægt að sjá ca fimmtán byggingakrana frá húsinu sem ég bý í. Það er verið að byggja skrifstofuhús, íbúðahús og bíó. Fór einu sinni í bíóið sem er einn risastór blár kassi sem passar engan veginn inn í umhverfið. Svo er það ekki næstum því eins kósí og gömlu bíóhúsin niðri í bæ. Ein hugmyndin er líka sú að byggja risastóra verslunarmiðstöð rétt fyrir utan St.Denis, höfuðborgina, en það er mikil andstaða um það frá verslunarmönnum í miðbænum sem segja að það myndi drepa öll viðskipti. Er nokkuð sammála þeim. Svo veit ég ekki alveg hvar þessi verslunarmiðstöð ætti að komast fyrir. Nóg er af Carrefour og Mr.Bricolage verslunarkeðjum sem taka gígantískt pláss. Engin þörf á Smáralindartyppi hér.
Dæmi um tilgangsleysi bygginga er brú sem er verið að gera yfir götu svo nemendur geti farið á milli íbúuðarhúsa á skólalóðinni. Ágætishugmynd, ef ekki væri fyrir það að um 50 metra í burtu er brú. Sem ekki er hægt að nota vegna þess að það er hlið á endanum sem meinar aðgang að háskólsvæðinu. Ástæðan sem er gefin upp fyrir þessu er sú að háskólinn sé staðsettur í "órólegu hverfi" og því verði að hafa varann á gagnvart þeim sem eitthvað illt gætu haft í hyggju. Þetta er svo mikið kjaftæði því það er allltaf hægt að komast inn á lóðina. Þrátt fyrir það hafa "gangsterarnir" látið okkur að mestu leiti í friði. Ótrúlegt en satt...

2005-12-05T18:29:00.000+04:00

Hvað er að?
Getur fólk ekki haldið kjafti?
Ég er á bókasafninu og á bókasöfnum á að vera þögn, ekki satt, ég er alla vega vön því. En á þessum fjórum mánuðum tæpum sem ég hef verið hér, er það undantekning ef ekki er einhver blaðrandi og hlæjandi. Þá er ég ekki að tala um hvískur og hvísl þar sem fólk grúfir sig yfir verkefni heldur bara hið mesta kaffibollaspjall. Oftar en einu sinni hefur bókasafnsvörður tekið til máls og sagt fólki að halda kjafti (með kurteisara orðalagi þó) en það hefur ekki gengið eftir.
Hvar liggur vandinn? Fær fólk almennt ekki að tala nóg úti á götu? Þarf það að fara inn í byggingar þar sem fólk reynir að vera í friði að lesa og skemma fyrir því?
HNUSSSSSSSSSSS!

2005-12-02T18:10:00.000+04:00

Veiveivei!!!
Nú get ég spilað uppáhaldsleikinn minn eftir allt of langa bið!!!
Takk Hlynur :)

Viva TETRIS!!!!!!!!!!!

2005-12-02T17:42:00.000+04:00

Hm.
Nýjustu fréttir eru þær að ég er búin að kaupa mér miða á tónleikana í Höllinni 7.janúar á nýja árinu!!!!! :D
Finnst hálfasnalegt að ég hafi eitthvað planað á Íslandi... ætlið þið ekki að koma líka? Halló? Fólk? Er einhver þarna?
Plííííís komiði með!!! Styrkjum gott málefni og skemmtum okkur í leiðinni!!!

Niður með virkjanahyggju og lélegar ríkisstjórnir!!!!!!!!

p.s.www.midi.is

2005-12-01T15:33:00.000+04:00

Dagarnir snúast þessa stundina um að fara á netið. Les bloggsíður út í hörgul og tjékka á nýjum færslum á nokkurra mínútna fresti. Hef á tilfinningunni að þetta sé ekki heilbrigt.
Í dag er ég búin að éta jógúrt og maula baguette með Nutella súkkulaði. Mjög hollt og nærandi.
Eitthvað af tímanum er búinn að fara í að reyna að troða arabískri málfræði inn í kerfið hjá mér. Sem er seinvirkt. Hinn hlutinn hefur farið í að reka út leiðinlegar flugur sem sækja nú sem aldrei fyrr inn í herbergið mitt. Skil það ekki. Þær hafa látið mig í friði hingað til, af hverju að byrja núna?

Náttúran er óskiljanleg.

2005-11-30T16:52:00.000+04:00

Ætlaði nú bara að nota tækifærið og segja bless við nóvember. Hann hefur verið mér ágætur félagi og við höfum gert ýmislegt á meðan á dvöl hans stóð hérna fyrir sunnan. Ég kveð hann með söknuði og með von um að ég sjái hann aftur að ári. Hvur veit, kannski verður enginn annar nóvember? Kannski verður honum skipt út fyrir eitthvað annað, hinir mánuðirnir lengdir eða styttir og öðrum nöfnum bætt við, hvað veit ég um það?

Eníveis.
Bless.

2005-11-29T10:19:00.000+04:00

Sigga hefur komið með nýtt líf í heiminn!
Lítill drengur fæddist í gær.
Alheilbrigður af nýjustu fréttum að dæma.
Vá.
Einmitt núna spyr ég mig spurningarinnar: Hvað í andskotanum er ég að gera hérna? Held að við leitum oft langt yfir skammt. Það sem okkur finnst vanta í lífið er líklega oftast að finna í túninu heima. En nei, það þarf auðvitað að ferðast hálfan hringinn í kringum hnöttinn til að fatta það. Reyna að þykjast vera heimsborgari og hugsuður í senn. Rugl. Best að hætta áður en ég skrifa meira af þessu tagi...
Svo margt sem gerist í "alvöru lífinu" mínu heima sem ég missi af. Vona að ég verði ekki skilin eftir útundan þegar ég loksins kem. Krílið hennar Siggu fer að minnsta kosti ekkert í bráð því það á eftir að fá knús frá "frænku sinni"!!!! ;)

Bestu kveðjur sendast hér með út í loftið í gegnum rafeindirnar til þeirra mæðgina!

2005-11-28T11:38:00.000+04:00

Takk fyrir!!!!
Mæli eindregið með lestri pistilsins hans Svavars Knúts Kristinssonar gestapenna á www.tikin.is

Mál til komið að taka þetta dofna samfélag í gegn.

2005-11-28T10:41:00.000+04:00

Óska hér með eftir nafni á nýju vinkonu mína sem kemur frá Madagascar.
Hún er rólynd, vingjarnleg og góð við börn.
Áhugamál hennar eru saumaskapur, alþjóðlegir drykkir og stjörnufræði.

Hugmyndasmiðir sendið inn tillögur.

2005-11-28T10:36:00.000+04:00

Komin heim í heiðardalinn eftir ágætis helgi á sjónum.
Skútusiglinginn gekk vel þrátt fyrir að þetta hafi að minnstu leiti verið skútuskóli. Ég lærði svo sem ekki mikið um skútur og kallinn sem á skútuna gerði allt saman að var lítið í því að útskýra. Þetta varð því fremur túristaleg ferð.
Við héldum í fyrstu að við myndum gista í skútunni úti á sjó en það var ekki raunin. Á laugardeginum fórum við út en það var of lítill vindur til að geta notað seglin eitthvað að ráði. Fórum smá túr og snerum svo til baka í smábátahöfnina þar sem við elduðum (tja, ekki ég reyndar...) pasta á sátum úti og spjölluðum. Þar var ýmislegt í "fyrsta sinn". Tiziana smakkaði mango í fyrsta sinn (eins og mamma úti í Frakklandi) og ég fékk minn fyrsta dredda í hárið. En hann lifði bara í sólahringinn greyið.
Helv moskítófluga hélt fyrir mér vöku og nú er ég vel bólgin á nokkrum stöðum. Yfirskrift helgarinnar gæti því verið "The mosqitos strike back".
Eeeeeeeen til að gera langa sögu stutta þá var sunnudagurinn langtum betri, meiri vindur, meiri sól og fullt fullt fullt af höfrungum!!!! :) Þeir syntu meðfram bátnum og hoppuðu og frussuðu í örugglega næstum hálftíma. Það fannst mér frábært. Vorum búin að sjá nokkra hoppandi í fjarska en svo komu þeir til okkar og voru heillengi :)
Toppurinn á helginni.
Eftir að hafa brunað heim á drekanum fór ég heim í sturtu. Það er svo sem ekki í frásögur færandi nema fyrir þær sakir að ég var með sjóriðu og fannst sem allt húsið væri á sjónum. Varð að einbeita mér að því að setja sjampó í hárið án þess að styðja mig við veggina og kíkja hvort ég væri virkilega enn í bátnum. Ferlega skrýtið fyrirbæri þessi sjóriða.

En pælið í því, nú eru bara þrjár vikur þar til ég kem heim....

Set með gellumynd af mér og Jenny ;)

2005-11-25T19:12:00.000+04:00

p.s.

í gær var jarðskjálfti!
Bókasafnið skalf og nötraði.
Ahhh, mér leið eins og heima :)
Þetta tengist ekki hræringum í eldfjallinu en samt er það í stuði...
Mamma, kannski muntu koma beint til þess að sjá alvöru eldgos! :)
sjá www.clicanoo.com

Yfir og út.

2005-11-25T18:48:00.000+04:00

Hellú.
Er að fara að elda pasta með einhverju sem finnst í ísskápnum eftir smá stund, á meðan rokktónleikar glymja í salnum sem er á hæðinni fyri neðan mig. Já. Í húsinu sem ég bý. Núna eru að safnast þar fyrir fullt af óstálpuðum unglingum, okei, ásamt öðrum, og eru 89.76 % þeirra klædd í svarta Iron Maiden eða Metallica hljómsveitarboli. Kúl, ekki satt? Ég bý sko í gettóinu. Geta bara ekki fært mig úr gettóum eftir rúmlega tuttugu ára búskap í Fellunum. (Nei þetta má ekki!! Nú er ég að viðhalda staðalímynd og kynda undir fordóma um að Fellarnir séu ekki vænlegur kostur til að búa á, og það er auðvitað rugl. Það leiðréttist hér með.)

Eeeeeeeen, svo á morgun fer ég í skútuferð! :) Förum um hádegi og verðum alla nóttina og fram á eftirmiðdag á sunnudag. Það verður stuð, ætla ég rétt að vona. Vona líka að hákarlarnir haldi sig heima hjá sér næstu nótt. Ehh, það er að segja... komi ekki í heimsókn til okkar.

Ja bitte.

Annað sem á daga mína hefur drifið:
-sá Indverja/Hindúa (?) vera með einhvers konar athöfn niðri við strönd. hentu fullt af banönum út í sjó og skvettu svo vatni aftur fyrir bak sitt. Veit ekki alveg hvað mér finnst um umhverfisáhrif þessa bananakasts.....
-drakk Sprite úr dós sem var líka með sprite skrifað á arabísku. Mega flott.
-keypti glaðning fyrir ófædda krílið hennar Siggu minnar :)
-sofnaði á ströndinni og slefaði í sandinn.

2005-11-25T08:50:00.000+04:00

Hvenær hættir fólk að vera álitið útlendingar í öðru landi en því landi sem það fæddist? Aldrei?

Hér held ég til dæmis að það gæti verið erfitt að samlagast. Jafnvel eftir mörg ár. Jú, það myndi hjálpa til ef þú talaðir reiprennandi kreólsku og klæddir þig í mínípils, værir með glingur hangandi á þér um allt, klæddist mjög efnislitlum bolum í skærum litum, værir með dökkan húðlit, dökkt, þykkt krullað hár og brún augu. Annars ekki. Það er niðurstaða minnar stuttu reynsæu hér. Þrátt fyrir að hér búi líka fólk með ljósari hörundslit og Frakkar, þá eru þeir samt alltaf litnir svolitlu hornauga.
Þannig að ég, sem kona komandi frá landi með heldur kaldara loftslag, sem býður ekki upp á mikla breytingu á húðlit (nema ef til ljósabekkja er hlaupið), verandi rétt um einn og áttatíu á hæð, með dökkt/skollit hár, ekki þykkt og ekki krullað, með ljós augu og með fataskáp sem samanstendur ekki af mjög efnislitlum bolum í skærum litum... þá mun ég seint falla inn í hópinn.
Ég hef svo sem ekki verið sérlega þekkt fyrir það að ganga með veggjum og vilja fela mig en endrum og eins getur verið ágætt að falla tiltölulega vel inn í fjöldan og geta farið leiðar sinnar án þess að hrópað sé á eftir mér "hey, who are you?", "Speak english?", "where are you from?", "Aaaaa, le z´oreilles!!!" Nota bene allt á ensku þó mar sé talandi frönsku við næsta mann.

Áframhaldandi pirringur dagsins samanstendur af eftirtöldu:
-fólki sem býr í sama húsi og ég (200 einstaklingar talsins) og stillir fokkings leiðinlega teknó tónlist það hátt að við hin getum sleppt því að kveikja á okkar máttvönu viðtækjum. Takk, takk. Gott að einhver skuli hugsa til þess að við hin fáum einnig að njóta þessara fögru tóna.

-þýskir erassssssmus nemar sem tala ekkert nema þýsku sín á milli þóað með í för sé fólk sem tali ekki þýsku. Stundum líður mér eins og ég sé í Munchen í menntaskólaferðalagi en ekki á trópikalskri eyju lengst í rassgati þar sem töluð er franska og kreólska. Er ekki einu sinni viss um þessir þjóðverjar viti af því.

-fólk sem lætur bíða eftir sér. Eitt það leiðinlegasta sem ég geri er að bíða eftir fólki.

-karlmenn sem eru andlega heftir og með bilaða hugsun. Klæða sig ósmekklega og eru í alla staði fráhrindandi. Einn slíkur settist á bekkinn við hliðina á mér ekki fyrir margt löngu, á meðan ég var undir tré á netinu. Var búin að vera að væflast þarna í nokkra stund og spurði svo "áttu kærasta?" Jiddúddamía. Mér varð svo hverft við, við þessa fáránlega óviðeigandi spurningu að ég bara hva´ði og sagði honum að það kæmi honum ekki rassgat við. Held það vanti nokkrar tengingar í "félagshæfnis-stöðina", "svonasegirmarekki-stöðina" í heilanum hjá honum þessum. Greyið.

-Pétur kemur heim 21.desember og fer aftur út 3.janúar. Það liggur nú bara við að það taki því ekkert að koma heim. Nei, má ekki vera svona höst við þessa elsku, vil bara hafa hann lengur hjá mér!!! ;) Það er nú ekki normalt hvað við dveljum mikið í útlöndum... þetta getur ekki verið hollt heilsunni.

*andvarp*

Gott að ég skuli vera búin að koma þessum pirringi frá mér.
Sengjúmossafugga (tileinkað Siggu og Valdísi).

2005-11-23T11:58:00.000+04:00

Hér er rigning og suddi og ekkert gaman.
Próf á eftir, sem ég ætti einmitt núna að vera að læra undir. Eeeeeeen þar sem að ég er á svæði með þráðlausu neti og tölvan er baraasta alveg óvart beint fyrir framan mig þá get ég ekki annað en kíkt aðeins á nokkrar síður.

Æjjjæjæjææææ... hvar er húfan mín, hvar er hettan mín (er reyndar á pillunni)... hvar er falska gamla, fjögurra gata flautan mín?

2005-11-21T13:55:00.000+04:00

TILKYNNINGAR:

VEIVEIVEI!!!!!

Mamma ætlar að koma og heimsækja mig og verður í 10 daga! :)
Kúl! Þá getum við farið saman á rúntinn, upp á fjöll og niður á strönd og kíkt á markaði og ég veit ekki hvað og hvað :) Hún kemur 6.des og fer 15.des og þá eru bara þrír dagar í brottför mína. Við gerum þá jólainnkaupin saman í hér í hitanum ;)híhí!

------------------
Helga og Valdís fá hér með sameiginlegt knús fyrir að senda glaðninga í póstkassann minn!!!!!
Valdís Björt fær svo aukalega fast knús fyrir diskana sem hún sendi, ég var að verða brjáluð á takmarkaða tónliistarvalinu sem ég hef í tölvunni minni.

Merci beucoup mes amies, c´était trés gentil de vous!
-----------------
Helgin fór í roadtrip.
Sváfum undir berum himni fyrstu nóttina því það var barasta svo heitt, varla þörf fyrir svefnpoka einu sinni.
Átum og átum.
Böðuðum okkur og lékum með upplásin bolta.
Fórum á skemmtistað í St.Pierre þar sem næstum eingöngu var spiluð næntís teknó tónlist. Skemmtum okkur ágætlega við að fíflast við það. Sjá mynd. NB! Ég var ekki eins drukkin og myndin gefur til kynna, í raun var ég aðeins búin að drekka einn kokteil. Bara svona til leiðréttingar....;)

Tróðum okkur öll fjögur inn í dolluna okkar og sváfum þar þar til sólin kom upp og við gátum farið á ströndina og sofið restina.
Fórum á völlinn og studdum Chaudron (hverfið okkar!!!!) í leik um franska bikarinn við Strassbourg. Chaudron vann 2-1 eftir framlengingu. Hér skal tekið fram að átt er við fótboltaleik en ekki mínigolf.

Þá voru tekin fram pottur og skeið og lamið úti við bílrúðu á leiðnni heim.

(Bílflautan er nebblilega biluð... og teljum við það tengjast því að við reyndum að tengja sjálfar útvarp í bílinn... það er skemmmst frá því að segja að þegar við sáum grænt ljós og héldum að við værum búnar að tengja, kom hvellur og reykur....ehe....eftir það virkar flautan ekki, ekki heldur rúðuþurrkurnar og klukkan stoppaðist.....gæti þetta tengst?)

Lifið heil (en ekki í pörtum eins og bíllinn okkar).

2005-11-17T11:05:00.000+04:00

Miðvikudagur:

Vaknaði hálf rugluð eftir miklar draumfarir... eitthvað um að ég var að vinna í eldhúsi og þar var lík í ruslafötunni, í bútum... svo var þarna maður með sjúklegt augnaráð, mér var sagt að hann hefði lent í bílslydi og misst dóttur sína og ruglast eftir það og að hann segði fólki mjög oft frá þessum atburði og það þyrftiað varast... en svo var stelpan hans líka þarna og á tímabili var eins og þau væru bæði dáinn en samt lifandi...jebbs... frekar freaky...

Eftir morgunmat og netglugg fór ég niður í bæ í garð ar sem hægt er að sitja í friði fyrir endalsusum erössum (aka Erasmus nemendur). Sat þar í friði með Assimil bókina mína sem lofar því að ég geti lært arabísku með hennar hjálp í 42 kennslustundum... sjáum til hvort það sé rétt...

Og þá hófst íþróttakvennskan. Fórum nokkur og spiluðum körfubolta og ég var svo rosaleg aktíf, hósthóst, en tókst samt sem áður að þeta í átökum um boltan og skrapa á mér handlegginn. Sjá mynd... ái.

Svo var förinni heitið aftur á Chateaux Morange á brasilísku kvikmyndahátíðina. Sáum gagnrýna mynd um Davos og Porto Alegro, um ráðstefnur um og með/gegn hnattvæðingu og hennar áhrifum. Margir góðir punktar komu þar fram.

Dæmi: Hvaða lönd eru 5 helstu seljendur vopna? Hvaða 5 lönd segjast vilja helst af öllu frið í heiminum? Og hvaða 5 sömu lönd hafa einnig neitunarvald í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna?

Af hverju er ekki fjallað um þetta í fréttum? Hvar er umræðan?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?

Eftir kvikmyndagláp settumst við þrjár stöllur niður við brimgarðinn í tunglskininu og ræddum um heima og geima. Kom þá ekki flugvél þjótandi rétt fyrir ofan okkur í flugtaki! Það var geeeeðveikt! Hávaði og titringur um allt. Þetta var risaþota!
Langar að finna þennan stað þar sem hægt er að leggjast í grasið og sjá Boeing þoturnar koma inn til lendingar....! Það hlýtur að vera ennþá magnaðara.

Dagurinn endaði svo með bjór í annarri og ....ööö, ekkert í hinni, að horfa á boltann. Tyrkland og Sviss að keppa um sæti á heimsmeistaramótinu í Þýskalandi á næsta ári. Því miður vann Sviss. Ég hélt með Tyrklandi.

Viðburðarríkur dagur að kveldi kominn.

p.s. fékk mér henna á hendina um daginn þegagr afmæli moskunnar var...

2005-11-15T13:46:00.000+04:00

Stikkorðablogg.

Bíó í gær, á kóreska mynd, sem ég mæli með.
Frábær staður til kvikmyndasýningar og annars, cour þar sem sást til himins og þetta kvöld var tunglið fullt og ský í kring og það lýsti up himininn, hálf-óraunverulegt, ekkert þak en himininn sem þak en samt himinn.
Undarlegt.
Góð mynd, lítið talað, margt hægt að segja án orða.
Eiginlega betra, því oft segjum við of margt.
Fangaði tilfinningar leikendanna.
Reyndi í botn að njóta augnabliksins.
Prins frá Vietnam bjó þarna áður því hann var í útlegð frá sínu landi, eina chateux á Réunion.
Pirrandi komment frá karlkyns íbúm þessarrar eyju.
Ekki hægt að vera í friði sums staðar.

Mig langar til tunglsins.

En hvað haldið þið, stigu Neil Armstrong og Buzz Aldrin virkilega fæti sínum (fótum, voru með tvo hver ekki satt...) á tunglið tunglið taktu mig, eða var þetta bara blöff?
Svar óskast.

2005-11-13T13:20:00.000+04:00

Hvað er ég búin að gera síðan seinast... ojojojojojjjjj...! Já, fimmtudagurinn var rosalegur með rauðvínsdrykkju í afmælinu hjá Live norsku. Sungum karnival söngva á þýsku (ég reyndi að vera með...), dönsuðum með tónlist úr pínulitlum hátölurum og drukkum meira rauðvín...svo þegar það var búið þá var stefnan tekin á næstu rommflösku. Ehe, já, þetta endaði með því að ég notaði seinustu evrurnar mínar í að hringja í Pétur á leiðinni heim (sorry, fyrir böggið...) og fann svo óþroskað mango í töskunni minni morguninn eftir. Er ekki með alveg á hreinu hvernig það komst þangað, en grunur leikur á að garður með mangótrjám hafi verið á leið okkar heim... einnig var mynd af þessu mangói tekin á mína myndavél... grunsamlegt.

Föstudagurinn var mjööööög rólegur, og á það rætur sínar að rekja til þess hvað fimmtudagurinn var fjörugur. Ég át og svaf og svo skelltum við okkur Jenny í bíó. Ohhh, það var svo kósý, vildi helst horfa strax aftur á aðra mynd. Það er ágætt að sleppa frá raunveruleikanum svona af og til og hverfa inn í bíómynd. Þetta var auk þess góð mynd. Match Point eftir Woody Allen. Mæli með henni. Eftir bíó hittum svo Jan, Boris og Tomas á Cuclone café (enmit gaman að lesa þetta þegar mar hefur enga hugmynd um hvað það er... en hvað um það) stoppuðum stutt og gáfum þeim svo far heim. Við erum nebbbliega orðanr einstaklega vinsælar eftir að það fréttist út að við hefðum keypt okkur bíl. Jebbs, spurningar um hvað við ætlum að gera næstu helgi hefur farið fjölgandi....hmmmm....

Laugardagur: farið með Stephan (býr á Réunion, fór með okkur í fjallgöngu) á ströndina og legið í sól og leti. Keyptum miða á tónlistarfestival sem stendur yfir núna frá fimmtudegi fram á sunnudag (í dag?). Það er í leikhúsi sem er undir berum himni, theatre de plein air heitir það víst. Sórt og flott, með garði og svo voru þrjú svið (meeeeeee!). Tónlistarfólkið kemur frá hinum og þessu löndum, en allt eru þetta lönd sem liggja að Indlandshafi. Eitthvað svona stöndum-saman-og-varðveitum-menningu-okkar dæmi. Alla vega, grúppan frá S-Afríku var góð og önnur frá Zimbabwe líka. Svo var þarna einn frá Réunion sem var barasta ekkert góður... með lélega texta um stelpur með stór brjóst og annað álíka asnalegt. Tja, féll mér alla vega ekki í geð.

Í gær var svo ein bakraddasongkonan með geeeeeegt flott afró, vá mar, og svo var hún með regnbogahristurt og í svörtum kjól. Kúl.
Svo voru þarna dillibossar eins og ég hef aldrei séð áður. Skil ekki hvernig er hægt að hreyfa sig svona! Rasssinn og lærin á fleygiferð og stelpurnar sem voru með meira hold en aðrar utan um sig voru sko miklu flottari í hreyfingum heldur en hinar. Læri rúla!

Salaam aleikum.

2005-11-09T21:08:00.000+04:00

Nú i vikunni er haldið upp á 100 ára afmæli moskunnar hérna í St.Denis og er hún elsta moska innan Frakkaveldis. Jamms. Á götunni fyrir framan moskuna, sem er göngugatan í bænum, verða alls konar kynningar, á henna-flúrum (mig langar að prófa), ritlist araba, smökkun á alls kyns veitingum og svo stendur yfir ljósmyndasýning í götunni með myndum innan úr moskunni.

Á mánudagskvöldið var fórum við þrjár saman, ég, Jenny og Christabelle, á opið kvöld í moskunni þar sem sungnar voru bænir og trúarlegir söngvar á arabísku. Það var flott en svolítið langt. En það sem var mest áhugavert var að fykgjast með fólkinu. Við konur megum vera þakklátar fyrir að hafa fengið að koma inn í moskuna þetta kvöld. Við fórum inn um sérinngang og inn í sérsal þar sem við fengum að horfa á beina útsendingu úr aðalsalnum varpað með skjávarpa á vegginn fyrir framan okkur. Kómískt fyrir mér en enginn annar virtist kippa sér upp við þetta.

Fyrir framan okkur voru stelpur ca 3 ára sem byrjuðu að ulla hver framan í aðra, hehe. Fyndið að sjá hvernig þær laumuðust til að ulla fyrir aftan bakið á mömmu sinni. Annars voru flestar konurnar þarna með slæðu og eldriu stelpurnar líka. Margar í svörtu en með litrík sjöl yfir höfuðið. Ein stelpan átti þó í einhverjum erfiðleikum þar sem slæðan var alltaf að losna og hún var alltaf að binda hana á sig aftur. Ekki alveg búin að ná tökum á þessu.

Þó kvöldið hafi verið opið fyrir allar konur, hvort sem múslimir (leg?) væru, þá voru fáar konur þarna inni sem ekki virtust vera múslimar. Til að komast út þurfti að fara í gegnum litlar dyr og þar sem fjöldinn var mikill gekk það hægt. Úff, ég stóð í miðri þvögunni, ein af því að Jenny og Christabelle voru komnar út, og allt í kringum mig voru konur sem náðu mér varla upp að öxlum, klæddar í síðar mussur og með slæður á meðan ég var í minni gráu hettupeysu með hárið í tagli. Við skulum segja að ég hafi dregið að mér svolitla athygli... en jákvæða nota bene, því nokkrar konur tókum mig tali til að vita hvar ég hafi fengið upplýsingar um kvöldið, hvernig mér hafi fundist og af hverju ég hefði áhuga á að koma.

Fyrir utan komu líka tvær konur og töluðu við okkur og sögðu okkur frá hinu og þessu hvað varðar islam og konur, til dæmis um klæðnaðinn og hvar við gætum fengið fleiri upplýsingar ef við vildum.

Á leiðinni til baka að súperdruslunni hittum við svo imaminn, Shokat og konuna hans. Þau voru vingjarnleg að vanda og bentu okkur á aðrar uppákomur í moskunni þessa vikuna. Sögðu að við værum svo alltaf velkomin ef við ættum leið um St.Paul.

Í þessi fáu skipti sem ég hef farið inn í mosku nú um ævina er eitt efftirtektarvert. Eftir á er ég alltaf brosandi og líður vel. Gott merki :) Hlakka til þess að fá mosku heima á Íslandi.

p.s. hvað varðar færsluna hérna á undan: Svo ekki sé minnst á fjársveltið á BUGL. Svei og aftur svei.
http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/frett.html?nid=1167900

2005-11-09T21:01:00.000+04:00

Þau sem renna yfir tölvuhripið hér hafa kannski tekið eftir því að ekki er minnst mikið á lærdóm og skóla. Tja, alla vega ekkert gífurlega. Það er allt annað kerfi hér en heima. Til dæmis var ég að klára einn kúrsinn núna í dag. Jamm, 9.nóvember. Hinir tímarnir sem ég er í, franska, arabíska, mannfræði Réunion, Erassmus-kúrs um samfélag Réunion og Diasphora arabe halda áfram úr nóvember.

En satt að segja er ég ekkert allt of ánægð með þessa tíma. Mikið er um endurtekningu og mér finnst við ekki læra sérlega mikið. Ekki þarf að lesa neinar bækur, nánast, og lítið er um verkefni. að vissu leiti er það auðvitað fínt, en það gerir það líka að verkum, hvað mig varðar, að metnaðurinn er lítill sem enginn. Próf úr flestum kúrsunum verða munnleg og þar sem að við höfum ekki talað um gífurlega mikið af hæutum held ég að þetta verði létt. Ætla rétt að vona það.

Annars er ég ekkert stressuð fyrir þessu og þó ég fái þetta ekki metið þá skiptir það ekki miklu máli. Þarf svo fáar einingar í viðbót til þess að ljúka þessu í vor.
Kúrsinnn í dag var annars sá skemmtilegasti og mér finnst leiðinlegt að ég skuli ekki halda áfram í honum út nóvember og jafnvel fram í desember.
I desember verða bara tímar í arabísku tvö kvöld í viku, svo ferðalög koma vel til greina... :)

En bóklestur og skólaþekking er ekki allt þó það komi sér oft vel að vera vel lesin. Annað og meira en það skiptir líka máli.
Sérstaklega nú þar sem það eru ekki nema nokkrar helgar í að ég komi heim, þá nenni ég ekki að stressast í einhverju skólaveseni heldur njóta þess að vera hér! :) Hef ekki hugmynd um hvort ég muni nokkurn tíma koma hingað aftur svo það er best að nýta tímann í eitthvað jákvætt og skemmtilegt (vá, hljómar geðveikt vel, tekst þó ekki alltaf...).

2005-11-09T20:55:00.000+04:00

Þá er dagur að kveldi kominn. Það gerðist nú ekki margt markvert í dag (miðvikudag). Hékk á netinu vel og lengi og las um ringulreiðina í Frakklandi þessa dagana. Ótrúlegt hvað virðist þurfa að gerast áður en ríkisstjórnir taka sig til og vinna í velferðarmálum.

Hvað er að gerast á Íslandi þessa dagana? Þið leiðréttið mig ef ég fer ekki með rétt mál:
Talað er um milljónaveltu íslenskra fyrirtækja og góðæri en samt sem áður er hörgull á sjúkrarúmum fyrir aldraða, dregið hefur úr ríkisstyrkjum til velferðarmála, (til SÁÁ og mannréttindaskrifstofu Íslands svo dæmi séu tekin), enn vantar helling af starfsmönnum á Leikskóla Reykjavíkur, Háskóli Íslands fær ekki greitt í samræmi við nemendafjölda og álag á starfsfólki spítalanna er alltaf jafn mikið. Svei. Fuss. Am i right?

2005-11-06T12:14:00.000+04:00

Gleðilegt nýtt ár! :)

Nýja árið hjá hindúum er komið.
Því var fagnað vel og innilega í gær.
Heljarinnar skrúðganga með skrautvögnum, fullt af dönsurum, trumbur lamdar, kerti út um allt, ljósaseríur, blóm blóm blóm, grill, samoussa, allir þeir litir sem hægt er að hugsa sér, glingur og glits, gleði og gaumur, Bollywood-show með poppi, rokki og salsa, flugeldasýning og svo rigning í lokin.
Hellingur af fólki!!! Heyrði töluna 20.000 nefnda.
Hér er smá sýnishorn af fjölbreytileikanum.

2005-11-05T11:56:00.000+04:00

Nú er Ljósahátíð hjá hindúum. Fórum til Andra hins heilaga í gær (St. André) og þar var fræbært andrúmsloft. Kósý fílingur viið lítið svið með indverskri tónlist, live. Ætlum þangað aftur í dag að skoða, smakka, hlusta og horfa.

Í gær fékk ég líka annað bréf! :) Frá pabba! Las það á ströndinni á meðan Jenny var í surf-tíma (já hún fær meira að segja einingar fyrir). Lágum í leti og fórum svo aðeins á markaðinn í St.Paul og drukkum ferskan ávaxtasafa.

Blah... það virðist enginn nenna að skrifa mér tölvupóst... hvernig stendur á þessu? Er svona mikið að gera...? :´(
Hélt að mín mundi alla vega bíða einn lítill tölvupóstur en þá var það bara frá HÍ.

Nokkrar myndir frá seinustu viku... hér fyrir neðan...ströndin, matarboð/drykkjar/reykingaboð, markaður, ljósahátíð...

2005-11-01T12:29:00.000+04:00

Gleðilegan nóvember!!!!
Hvað varð um september og október?
Þeir bara þeystust framhjá mér og heilsuðu varla!
Ætla rétt að vona að nóvember verði ekki jafn dónalegur.

Fórum niður í bæ í gærkveldi. Í fyrsta sinn sem ég geri það að kveldi til. En nú er það ekkert vesen, erum með bíl :) Hardcore tónleikar voru á Cyclone Café og það var svo sem ágætt. Einstaka fólk í hrekkjavökubúningum.
Í dag er frí. Sit og sörfa á netinu. Verð að trappa mig niður.

Keypti mér Fáfræðina eftir Milan Kundera í gær.
Fattaði svo að ég á hana nú þegar. Á frönsku.
En þar sem þetta er ein af bestu bókum sem ég hef lesið er ekkert að því að eiga tvö eintök.
Ég gef svo bara einhverri skemmtielgri hitt eintakið þegar ég kem heim.
Kannski stúlkunum sem tala líka frönsku.... ;)

Blæ!

2005-10-31T11:44:00.000+04:00

Hvar er hægt að klifra í klettum heima á Íslandi? Hafiði einhverja hugmynd? Eftir helgina þá get ég vel hugsað mér að gera þetta oftar og klifra meira. .....úpps, það var verið að áminna mig fyrir að vera með tónlistina í eyrunum of hátt stillta... voðalega heyrir þetta fólk vel hérna. En svona er þetta þegar hluustað er á góða tónliist. Mæli með Ratatatmusic.com (takk fyrir síðurnar Valdís!) þar sem hægt er að hlusta á hljómsveitina Ratatat sem var víst á Airwaves, þið kannski kannist við hana?

En já, um helgina var ferð með SUAPS (sport eitthvað, íþróttafélag háskólans) þar sem við fórum til Cilaos. Hægt var að velja um fjögur sport, VTT (fjallahljólreiðar), klettaklifur, klettasig (niður fossa og árfarvegi) og gönguferðir. Nokkuð sniðugt. En á tímabili fannst mér ég vera í skólaferðalagi eins og í menntó, það var nafnakall og athugað hvort allir væru með beltin spennt. Allt í lagi með það svo sem, svona upp á öryggið að gera, enda eru vegirnir hér alveg fáránlegir. Ef ykkur finnst hrikalegt að keyra um á austfjörðum með þverhnípi niður í sjó, þá skuluð þið ekki vera að koma hingað. Fjallavegirnir hér eru bara rugl, endalausar beygjur og þvernípi niður fjallshlíðarnar (sem eru næstum lóðréttar) og það er hálfgert undur hvernig bílstjórunum tekst að keyra rútur hérna.
Jamm... en klukkan átta að morgni til er ég ekki í stuði til þess að hlusta á NRJ (svona FM fílingur hjá þeirri útarpsstöð) en hún var í botni alla leiðina, og líka á leiðinni til baka, í þrjár og hálfa klukkustund takk fyrir! Það þreytti mig þeira en það að sitja allan þann tíma.
Við gistum á svæði sem var eins og sumarhúsasvæði með görðum inn á milli, það var ágætt alveg. Fegnum fínustu máltíðir og á laugardagskvöldið var boðið uppp á fordrykk. Romm auðvitað, hvað annað? :) Það liggur við að drukkið sé meira af rommi hérna heldur en vatni. Neei, ég segi nú bara svona... Þetta var hinágætasta helgi. Klifrið gekk vel og ég fór ansi hátt. Mér stóð nú ekki alveg á sama, en þetta er góð æfing í því að treysta á sjálfa sig og aðra, því það er alltaf einhver niðri sem heldur þér uppi og tryggir þig, heldur í reipið sem er fast við þig. Er með líf þitt í lúkunum! Bókstaflega. Í byrjun fór ég ekki hátt, en seinni daginn fór ég slatti hátt og þar var frábært útsýni. Sá alveg út að strönd og yfir alla Cilaos :)

Kúl kúl kúl!

En í dag er enginn tími hjá mér, Christian Barat er á Grænhöfðaeyjum (alltaf eitthvað flakk á honum) og svo er heldur enginn tími á morgun því þá er La Toussaint, Allra heilagra messa skilst mér að það útleggist á íslensku. Þá verður blómlegt í kirkjugörðunum því allir fara og leggja blóm á leiðin.
Veit ekki alveg hvað ég á af mér að gera í dag, kannski ég fari og reyni að finna mér CD-Rom og bók til að læra arabísku með hjálp tækninnar...

2005-10-31T11:00:00.001+04:00

Já, þannig var nú það. Föstudagurinn fór í það að svitna á ströndinni og þes á milli að flýja hitann og kasta sér í sjóinn. Við þoldum ekki lengi við og fórum á markað í St.Paul. Þar er hægt að kauap hvað sem er, krydd, föt, græmeti, hengirúm, ávexti, handklæði, dúka, barnaföt, hálsmen, skó, skálar.... nefndu það. Hélt samt aftur af mér en heiti því að fara þangað áður en ég kem heim, og fylla töskuna mína af áhugaverðu dóteríi...
Svo vorum við á leiðinni heim þegar við ákváðum að athuga hvort við mættum ekki kíkja inn í mosku sem varð á leið okkar. Læddumst rólega inn eins og skelkaðar mýs en okkur var tekið með opnum örmum. Imaminn þarna (svolítið eins og prestur hjá kristnum) tók á móoti okkur og sýndi okkur allt og útskýrði hvað væri hvað og rædddi um islamstrú við okkur. Svo fengum við að fylgjast með bænastund og eftir bænastundina var okkur boðið það sem múslimar borða/drekka til að rjúfa föstuna. Ramadan er nefnilega núna. Það sem við fengum voru döðlur og sæt mjólk með ávaxtafræjum. En vitleysingarnir við gerðum okkur að fíflum þegar við átum og drukkum strax. Hefðum átt að bíða því allir gera þetta á sama tíma. Ehe... einn gamall maður benti okkur á að við værum á undan áætlun. Úpps. Föttuðum það um leið að við vorum litin kómíksu hornauga. Heimsku útlendingarnir. En hvað um það. Allt í allt vorum við í tvo tíma þarna en tíminn flaug áfram. Það var svo þægilegt andrúmsloft þarna inni og hugurinn rólegur allan tímann. Eigum eftir að fara þangað aftur, enda bauð Imaminn okkur að koma hvenær sem við vildum, þarna væri alltaf opið og allir velkomnir. Gaf okkur meira að segja símanúmerið hjá sér ef við vildum einhvern tíma kíkja til hans og ef við hefðum einhverjar spurningar.
Ég verð nú að segja að mér finnst það nokkuð svalt að vera með símanúmer Imam í skránni minni... :) En þetta er nú bara manneskja eins og ég og þú svo það er kannski ekkert skrýtið við þetta.

2005-10-30T19:24:00.000+04:00

Pardon!

Netið er búið að liggja niðri svo ég hef hvorki getað kíkt á póstinn eða sett inn ómerkilegar fréttir á bloggið.
Úff, alltaf eitthvað að gerast. Er of þreytt til að skrifa mikið núna, en helgin fór í klettaklifur og ég er sko barasta stolt af mér að hafa klifrað hátt hátt upp og sigið aftur niður! :)
Á föstudaginn fórum við í heimsókn í mosku, alveg óvænt, og það var mjög áhugavert. Lentum í heilmiklum samræðum og fengum fullt af upplýsingum.
Meira á morgun :)

2005-10-25T17:15:00.000+04:00

Samkvæmt mínum veðurmælingum er 31°C hitamunur á ykkur og mér...
MOUAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAAA!!!!

(...varð bara aðeins, á ekki að líta á björtu hliðarnar hér? Bið að heilsa kuldagöllunum!)

2005-10-25T13:04:00.000+04:00

Halló, helgin fær hina ágætustu einkunn.
Heimsóttum vanillugerð. Smökkuðum vanillulíkjör. Ógisslega góður.
Sváfum í tjaldi við á. Drukkum rauðvín og hlustuðum á lélegar útvarpsstöðvar.
Einnig útsendingu frá arabísku bænakyrji.
Svaml í á. Egg elduð á gashitara.
Fór í göngu út í sveit og upp í fjall þar sem engir vegir eru og aðeins þyrlur komast að.
Þar var maloya (tónlist héðan) og reggea festival. Ekki slæmt.
Eldað var á báli.
Romm drukkið. Allt of mikið.
Sváfum undir stjörnubjörtum himni og vöknuðum með frábært útsýni yfir skógi vaxna fjallgarða.
Legið í hengirúmi og hugsað um hvað í andsk. ég ætla að gera þegar ég kem heim.
Engar niðurstöður komnar.
Læt ykkur vita ef það gerist.

Meira síðar, verð að vera dugleg fyrir kynninguna á morgun.
Sjá Madam & Eve linkinn hér til hliðar.

Chiao!

2005-10-20T14:28:00.000+04:00

VEEEEEIIIIIIIIII!!!!!!!!!!!

Sigga bestasta fær hér með stórt og fast ímyndarknús frá mér fyrir að vera sú fyrsta sem sendir mér bréf!

*KNÚS!!!*

Þið vitið ekki hversu ánægð ég var, þetta bjargaði deginum og ég var uppljómuð eins og Osram ljósapera langt fram á kveld :)
Hin ykkar megið alveg taka þetta ykkur til fyrirmyndar :)

Annars er bara lítið að frétta svo sem... hmm... er að lesa ævisögu Nelson Mandela og mæli með henni fyrir alla sem er ekki skítsama um heiminn.

Jú annars, á laugardaginn voru hér tónleikar á stadium í hverfinu. Og viti menn, þetta voru tónleikar með Youssun´Dour frá Senegal! Allir sem ekki eru yngri en 7 ára hljóta að kannast við lagið "7 seconds away" sem sprengdi allt hér í denn (og er raunar eina lagið sem ég þekki með honum...). Þetta voru hinir fínustu tónleikar, meira að segja ókeypis inn og það var fín stemning. Dansi dans og söngur með lögum. Fínn riðmi (rythm á engilsaxnesku, svo Jónas skilji okkur nú) barinn á góðar trumbur.

En helgin er ekki alngt undan og nú skal sko tekið á því eftir letihelgina hér seinast. Stefnan er tekin á Mafate (einn af hringjunum ef þið kíkið á kort af Réunion) þar sem haldið verður festival með tónlist héðan. En fyrst þarf að koma sér yfir fjallsbrún því engir vegir liggja inn til Mafate. Svo troðið verður í bakpokann og stigið í gönguskóna. Og brunað á sætu bifreiðinni :)

Bið að heilsa Þorgerði Katrínu nýju varaforkonunni...

2005-10-15T13:07:00.000+04:00

Það fer alveg óendanlega mikið í taugarnar á mér þegar talað er við mig eins og ég viti ekki baun í bala.
Í gærkveldi móðgaði ég einn vin minn hérna.
Við vorum nokkur sem fórum í bíó og ég keyrði (ofurdrekann).
Strákarnir voru stöðugt að segja mér til og segja mér að fara nú gætilega og athuga að það væri nú bíll þarna og ekki hafa háu ljósin á núna og "veistu, það truflar nefnilega þá sem koma á móti þér" og blablabla.
Eins og ég hefði aldrei keyrt bíl áður og sé í ofanálag einstaklega heimsk.
Greinilega varð ég hálfpirruð á svipinn því annar þeirra spurði mig af hverju ég væri nú svona alvarleg.
Þá sagði ég eins og satt var að ég hefði oftar en einu sinni og oftar en tvisvar orðið vör við það hér að þegar ég hef verið að keyra, eða tala um eitthvað hvað varðar bíla við stráka, þá væri komið fram við mig eins og smábarn.
Hann varð svona líka móðgaður.
Hann væri sko enginn sexisti.
Hann hefði sagt það sama ef strákur hefði verið að keyra.
Við komumst víst aldrei að því.
En hvað er málið?
Það er ekki eins og ég vilji ekki fyrir neina muni að ég sé leiðrétt ef að ég geri vitleysu, eða mér sagt til um það sem ég kann ekki, en á sama tíma væri ágætt ef mér væri treyst oggulítið og ég virt sem jafningi en ekki stelpuskjáta sem veit ekkert í sinn haus.

OG HANANÚ!

Þoli ekki þetta viðhorf hérna að ef þú ert stelpa þá geturðu varla séð fyrir þér sjálf.
Hvað þá farið ein út úr húsi eftir klukkan sjö á kvöldin því hugsanlega, mögulega, kannski gæti eitthvað komið fyrir.
Talandi um vantraust og stress.
Það getur alltaf eitthvað hugsanlega, mögulega, kannski gerst.
Á kona þá að loka sig inni til eilífðarnóns og ekki gera neitt, vegna þess að hún hefur ekki karl til að fylgja sér hvert fótmál?

Djöfuls rugl er það.
Auðvitað má kæruleysið ekki yfirtaka allt en fyrr má nú vera stressið.
Í stað þess að konur loki sig inni vegna hræðslu á körlum ætti að kenna körlum að virða konur.
Og að sjálfsögðu á hinn veginn líka.
Og til að styggja engann þá skal hér tekið skýrt og greinilega fram að hvorki er um allar konur eða alla karla að ræða.

Meeeen, hjálpar afstæðishyggjan og póstmódernisminn?

2005-10-14T15:12:00.000+04:00

You Are 16 Years Old

Under 12: You are a kid at heart. You still have an optimistic life view - and you look at the world with awe.

13-19: You are a teenager at heart. You question authority and are still trying to find your place in this world.

20-29: You are a twentysomething at heart. You feel excited about what's to come... love, work, and new experiences.

30-39: You are a thirtysomething at heart. You've had a taste of success and true love, but you want more!

40+: You are a mature adult. You've been through most of the ups and downs of life already. Now you get to sit back and relax.

What Age Do You Act?

Oki... nú skil ég mig pínu betur.... ef það er þá hægt.

2005-10-14T15:04:00.000+04:00

Jidúddamía hvað það var gaman í gær.
Ekta fínt fimmtudagsdjamm :)
Matseld, gítarspil og söngur, bjór, rauðvín og Escobar.
Nýir vinir.
Vei!

2005-10-13T12:04:00.000+04:00

Hvar er hægt að finna ýtarlegar fréttir af umheiminum?
Þær er alla vega ekki að finna á Morgunblaðsvefnum. Hann er bara skítlélegur leyfi ég mér að segja. Í dag frétti ég af því að innflytjendur í kringum spænsku borgirnar í Marokkó, það er að segja það fólk sem reynt hefur að komast þangað inn (borgirnar eru umkringdar varnarmúrum...), þeim var smalað saman af spænsku lögreglunni, keyrt með þau út í Sahara og skilin þar eftir. Svona um það bil 1000 mannneskjur. Sem eru í þessum töluðu orðum að drepast úr hungri. Bókstaflega.

Af hverju er ekki sagt frá þessu á Morgunblaðsvefnum?

2005-10-12T16:31:00.000+04:00

Hér eru loks myndir af Súperdrekanum í sinni fyrstu innkaupaferð með ánægðum eigendum og eyjarskeggjunni (?) Christabelle.
Erum við ekki sætar saman allar fjórar? ;)

2005-10-12T16:27:00.000+04:00

Eftir því sem ég heyri af sögusögnum heiman af Fróni þá er Réunion að klífa vinsældalistann hjá Erassamusssum.
Ég veit um alla vega fjórar manneskjur sem hafa áhuga á að koma hingað.
Ef ekki eftir áramót þá næsta haust.
Massíft.
Segi bara: æfið frönskuna og takið með ykkur sólaráburð.

2005-10-11T11:42:00.000+04:00

Litlir bananar eru góðir.

2005-10-11T11:34:00.000+04:00

Helgin í stuttu máli:
Farið á ströndina og drukkið rauðvín og spjallað. Ensuite, reggí festival og fínn fílingur með dreddum, bjór og dans, gaman gaman. Gist á ströndinni með svefnpoka.
Vaknað við steikjanfi sólarhita, haldið áfram að liggja vegna þess hversu mikið rauðvín var innbyrgt kveldið áður. Borðað og reynt að vakna. Legið í leti. Loks haldið áfram. Með í för: Jenny (nema hvað), Jan þýski, Jo (aka The Jos eða Jósef) og Kaja pæja. Skoðuðum hrauntungur og vorum túrhestar, átum, aðrir sváfu í bílnum. Fundinn staður til að sofa á, frekar seint, sem var nestisskáli með þaki (fyrir pikkknikk), elduðum pasta, sögðum brandara og grettum okkur framan í myndavélina (sjá hér að ofan), sofið á hörðu steypugólfi með aðeins þrjár tjalddýnur fyrir fimm manneskjur. Kannski ekki skrýtið að ein flúði inn í bíl... en skilidi hinar eftir með kalt gat þar sem áður var hlýtt. Reynt að þjappa, gekk ekki, fólk sofandi.
Vaknað klukkan sex um morguninn til að fara að sjá eldgosið. Svæðið opnað fyrir almenning. Góð ganga en allt troðið af fólki. Traffík barasta. Sáum smá holu sem prumpaði smá eldtungum, var eiginlega allt of langt í burtu en kúl samt sem áður. Það var líka ógisslega gott skyggni. Sáum fullt á leiðinni og útsýni var gott. Haldið heim á leið en fyrst stoppað við hindú hóf í St-André. Farið í sturtu og svo eldað heima hjá Kaju. Öll of þreytt til að halda uppi samræðum svo brunað var með börnin heim í rúm. Ahhhh, gott að sofa.

Mánudagur leið hratt inni á skrifstofum tryggingafélaga. Dagur að kveldi komin.

2005-10-07T14:01:00.000+04:00

Fróðleiksmoli.
Þegar ferðast er með rútu: ef óskað er eftir því að fara út á næstu stoppistöð er ekki hægt að ýta á takka til að láta bílstjóra vita heldur þarf að klappa með höndunum. Tvisvar, þrisvar eða fjórum sinnum. Flestir láta tvö klöpp duga. Svo ekki láta ykkur bregða ef ykkur finnst allt í einu eins og farþegarnir séu að keppast um athygli eða byrja að slá einkennilegan salsa-takt (það gerist þegar margir klappa í einu). Gott system. Gef því þrjár og hálfa stjörnu, af fimm mögulegum.

2005-10-07T13:52:00.000+04:00

Nú er ég stoltur meðeigandi bifreiðar!!!!!!
Já, það er rétt. Ég er búin að kaupa bíl :)
Nissan Micra 1991 model, hvít og sæt fimm dyra gæska.
Borguðum 650 Evrur fyrir dolluna.
Ekki slæmt, ha? ;)
Núna komumst við þangað sem við viljum, þegar við viljum!

VEI!!!!!!!!!!!!!!!!! :)

Set inn mynd af Súperdruslunni við fyrsta tækifæri.

Ykkar einlæg,
Meðeigandi Súperdruslunnar.

2005-10-05T15:11:00.000+04:00

ELDGOS!!!!!!!

Fournaise, virka eldstöðin, byrjaði að gjósa í gær!
Shit mar! Ég verð að komast á staðinn og sjá!
Eins og er er allt lokað fyrir almenningi og efst, nálægt toppnum, þar sem er útsýniskífa, sést víst voða lítið. Kannski reykur.
Ég hef heyrt að það sé frábært að fara eftir myrkur og sjá hraunið vella um. Það hefur fólk víst gert í fyrri gosum. Og bæðevei, þá gýs hér einu sinni á ári eða oftar. Og ég er hér! Verð að sjá.
Erum að reyna að hugsa út hvernig við eigum að komast. Hvort við ættum ekki að bíða þar til að vegurinn og gönguleiðirnar í kring verði opnaðar. Annars þýðir ekkert að fara þangað því lögreglan er á verði.
Dagblaðið segir að nokkkrir tugir bílar hafi verið stoppaðir og þeim bent að snúa við. Einnig er slatti af bílum á útsýnissvæðinu en þaðan sést ekki mikið.
Held að það séu myndir hér: www.clicanoo.fr

Hmmmm....hvað á að gera?!

p.s. erum að leita að bíl til að kaupa...ég og Jenny.....

2005-10-05T15:07:00.000+04:00

Í þesum skrifuðu orðum er hellidemba hér úti. Og það er ekki alltaf gaman þegar það er hellidemba. Til dæmis þegar kona er á gangi á leið úr búð og hefur gelymt regnhlíf sinni. Sjá hamingjusvipinn hér að ofan.

2005-10-05T10:00:00.000+04:00

Núj er ég búin að vera hér í rúman tíðahring og allt gengur þokkalega. Október er strax kominn og það er tekið að vora hér á bæ. Maurarnir og eðlurnar farnar að láta á sér kræla eins og þeirra er von og vísa, og litlu fuglarnir flögra á milli svala í leit að brauðmolum.

Si vous voulez la resumé de le week-end derniér, c´est ici:
Helgin einkenndist af mikilli leti. Svo mikilli leti að það tekur því varla að skrifa um. Ætla samt að eyða nokkrum línum í hjónin sem við gistum hjá...

Það byrjaði á því að við hringdum til að athuga með herbergi til leigu. Höfðum séð auglýsingu á töflu niðri við innganginn hjá okkur. Karl svaraði og sagðist koma og sækja okkur í næsta bæ á hvítum, gömlum mercedez. Það stóðst. Hvítur, höktandi skrjóður með svartan reykjarmökk í eftirdragi kom silandi inn á bílastæðið. Í honum voru hjón, á að giska sextugsaldri. Karlinn með stórt sár á nefinu og gleraugu sem voru við það að detta í sundur (eins og beyglan, það er skrjóðurinn). Þegar inn var sest sást að engin var klæðningin, þakið var ryðgað og læsingin biluð. Það var heldur ekkert útvarp og engin miðstöð (svo sem ekki þörf fyrir hana).
Ferðin í skrjóðnum var upplifun í sjálfu sér. En að húsinu var komið. Húsinu sem var byrjað að byggja fyrri um það bil, tja, kannnski 10 árum. Hús á tveimur hæðum og enn ekkert þak. Bara steyptir veggir. Hjónin voru búin að koma sér fyrir á neðstu hæð, í tveimur litlum herbergjum. Við fengum bungalow í garðinum. Lítið sætt hús með fjóorum gluggum. Stakk í stúf við anað álóðinni. Það er að segja öll bílflökin, hænsnin og gömlu innkaupakerruna (ekki það að ég sé á móti innkaupakerrum, það vita þau sem mig þekkja...).
Allt þetta fékk mig til að hugsa um Mary Douglas og Purity and Danger (já, ég hugsa stundumj um námsefnið þó ótrúlegt megi virðast). Hvað finnst okkur vera skítugt og hvað finnst okkur vera óreiða? Það er bara afstætt eftir hverjum og einum. Þarna virtist ekki vera mikil regla á hlutunum, en samt sem áður var eitthvert skipulag þarna inn á milli.
Ég held samt að hjónunum hafi vantað einhvern til að tala við. Tja, eða til að hlusta á sig. Við borðuðum með þeiim annað kvöldið. Það var mjög áhugavert. Pirrandi og áhugavert í senn því þau létu í ljós skoðanir sem við vorum algerlega óosammála. Að þeirra sögn var til dæmis ekki þrælahald í Afríku. Einmitt. Nýlendustjórn Frakka bjargaði þeim löndum sem þeir námu. Einmitt. Svart fólk er uppp til hópa þjófar. Einmitt. Og svo framvegis. Ekki misskilja samt. Þetta er indælis fólk sem gerði vel við okkur. Kannski (vonandi) eru þetta skoðanir sem munu hverfa með þeirra kynslóð.
Að öðru. Dýraríkið er frábært en af hverju þurfa að vera til moskítóflugur og kakkalakkar? Hvaða hlutverki þjóna þessi dýr öðru en að pirra mannskepnuna? Er dýraríkið ekki nógu fjölbreytt fyrir? Ég var hökkuð í spað af moskítóflugum og er enn að klóra mér. Svei. Eittt stykki hélt vöku fyrir okkur. Seinni nóttina föttuðum við af hverju það skrjáfaði svona í veggjunum. Þar var kakkalakki á ferð. Namm. Ekki halda að það sé bara sól og sæla hérna. Neibbs. Það þarf víst líka að kljást við aðra hluti. Fyrir svefninn bætti það heldur ekki úr skák að helv. (afsakið) fuglarnir, hænsni sem aðrar tegundir, hafa greinilega kóræfingar upp úr klukkan fjögur á morgnana (sem er nótt hvað mína skilgreiningu varðar) og héldu því áfram í dágóða stund. Svona eins og tvo tíma. Einnig var lóðin staðsett rétt við þjóðvegin og núna veit ég að það er mikið keyrt um á nóttunni.
Svo var farið í bíó, legið á ströndinni, étin pizza og bjór drukkinn, Húkkuðum far heim á Cité því við' misstum af seinasta strætónum heim úr bænum. Lentum á vingjarnlegum gömlum hjónum sem skutluðu okkur heim að dyrum. Töluðu um það alla leiðina hvað það væri nú hættulegt fyrir ungar stúlkur að vera einar úti svona seint á kvöldin (klukkan var átta) og að við mættum nú ekki fara upp í bíl með hverjum sem væri. Sama tuggan og hin hjónin stögluðust á alla helgina. Það mætti halda að það væru morðingjar hér á hverju horni. Svo er ekki. Meiri paranojan...

Og ég sem ætlaði ekki að nenna að segja frá helginni... ;)

p.s. sorry jónas, en þegar ég byrja að skrifa þá get ég illa hætt. Þetta er eins og þegar ég tala...bara betra, því það er enginn til þess að stoppa mig. En það er víst alltaf hægt að stoppa lesturinnn... hmm...en hvað um það. Salut!

2005-09-29T15:04:00.000+04:00

Jæja, fékk smá útrás hérna í gær.. en ætla að draga saman seinustu daga svona ykkur til ánægju og yndisauka... ehemmm... ætla að gera svona resume eins og Jónas ferðavinur minn en Angleterre (aka England).

Föstudagur:
fór a ströndina með Jenny og á leiðinni hittum við nokkra aðra nema og vorum samferða þeim. Leti leti leti og smá sólbrúnka. Um kvöldið elduðum við Jenny pasta og átum úti á svölum. Vorum of þreyttar til að nenna að fara á Escobar. Svefn.

Laugardagur:
Vöknuðum klukkan hálfsjö. Hittum liðið sem var að fara í klettasig og héldum af stað í teimur bílum. Öðrum stórum með átta sætum, og haganæega útbúnum með gluggatjöldum og heimagerðum áklæðum. Kjút. Stoppuðum í bakaríi til að ná okkur í nesti og héldum svo leiðangrinum áfram. Úff það var heitt þennan morgun. Settum á okkur hjálma og belti og gerðum okkur tilbúin. Okkur voru sýnd helstu atriði og æfðum við þau á litlum kletti. Svo var haldið af stað í alvöruna. Fórum niður þrjá kletta, sem er í raun árfarvegur en er enn þurr. Mun líklega fyllast núna á regntímanum. Mér var nú ekki alveg sama í seinustu lotunni því þar fannst mér vera ansi hátt niður. En það verður bara að sigrast á því eins og öðru. Og niður fór ég. Heil á húfi :)
Það sem var samt pirrandi við þessa ferð voru þýsku stelpurnar. Þær töluðu alltaf, tja eða oftast, saman á þýsku og þar sem þær voru langflestar þá skipti þetta hópnum svoldið í tvennt. frekar leiðinlegt svona. Svo var ein sem var alltaf að skrækja af því að hún var svo smeyk. Íííííííííííííííkk!!!! (leiðinlegasta hljóð í heimi).

Við Jenny urðum svo eftir í St. Gilles (strandabær rétt sunnan við St. Denis) og hittum Nadege og Stefan. Fórum í stuttan göngutúr með þessum fanatíksu göngugörpum og kíktum svo á markað í bænum aþr sem var fuuuuuuuuuuullt fuult af fínum hlutum sem mig langaði til að kaupa. Til dæmis massíft hengirúm (svona eins og Sandrine og Guillaume eiga á veröndinni hjá sér!!), pils og handmáluð glös. Kaupi kannski seinna...
En það sem var best við daginn var þegar við keyptum okkur pizzur og fórum með þær niður á strönd og átum í næturhúminu. Stjörnubjart og hlýtt og gott spjall um grænmetisætur (Jenny er grænmetisæta). Töluðum um dýraeldi og af hverju við ættum að borða eða ekki borða kjöt.

Það sem var þó scary við kvöldið var þetta: ég var í 50 metra fjarlægð frá hákarli. Jamm. En samt bara í theoríu...hehe, Stefan sagðinefnilega að um 50 metra frá okkur gæti verið hákarl því þeir koma upp að ströndunum þegar dimmir. Best að vera ekkert í neinu nætursvamli hér. Og ég fékk á hreint að um það bil ein manneskja á ári hverju endar í gininu á hákarli. Oftast ferðamenn eða surfarar. Nema hvoru tveggja sé.

Sunnudagur:
Fórum með fanatísku göngugörpunum (er ekki til kvenkynsútgáfa af orðinu garpur?) í gönguferð og einnig komu Laurent, Samuel og kærastan hans Sylvia með. Útsýnið var ógisssslega flott en þó hefði veðrið mátt vera betra. Rigning. Það rignir allt of mikið hérna. Næstum því meira en heima... fundum svo garð þar sem við spiluðum Wizzzzard fram eftir og átum ananas. Svo barasta heim að sofa já.

Mánudagur:
Virkur dagur. gerir mar eitthvað skemmtielgt þá? Jú, fer í tíma í arabísku. Það eerr með því skemmtilegasta sem ég geri. Það er ekki létt, það er krefjandi en mér finnst ég alltaf vera að læra eitthvað nýtt. Það er ekki bara blaður eins og mér finnst stundum vera í hinum tímunum.
Svo fór ég reyndar og ætlaði að versla inn í matinn en Jumbo (búðin næst mér) var lokuð. Svo sem ágætt af því það er alveg hundleiðinlegt að fara þangað. Það er ALLTAF fullt af fólki þar og mar þarf að bíða í alla vega korter í biðröð. Hundleiðinlegt.
Svo ég fór annað og keypti mér kókos í fyrsta sinn. Já ég veit. Þetta er skandall. Ég er búin að vera hér í mánuð áður en ég fæ mér kókoshnetu. Afsakið mig.

Þriðjudagur:
Jahá. Vaknaði klukkan hálfsjö til að gá hvort ég kæmist í köfun í annað sinn. Það gekk eftir!! :) En það er ekki víst að ég geti haldið áframað kafa vegna þess að kennarinn slasaðist á sunnudaginn. Var að kanna leið fyrir klettsigsferð sem átti að vera núna á laugardaginn og hann féll og tvíbraut á sér fótlegginn. Slæmt það. Fór í aðgerð um daginn og verður frá í margar vikur. En þau á skrifstofunni ætla að athuga hvort hægt sé að fá einhvern annan en þessa stundina þá er búið að aflýsa öllum köfunardögum. Búhú.
En það var frábært að kafa. Það var ekki eins mikill öldugangur svo fiskunum varð af því að fá frá mér ælu. Sorry fiskar. Svo var ég ekki eins stressuð og seinast og gat einbeitt mér frelar að umhverfinu. Sáum alveg fullt af skrýtnum fiskum og einn sem var langur eins og áll en með nokkurs konar ryksugu framan í sér... leist ekkert á hann og óskaði þess nú bara að hann he´lfi sér í burtu. Þarna var fullt af marglitum parafiskum, kóröllum, lítilli skötu (var alla vega flöt...) og svo sáum við líka einhvers konar sjávarsnák,,, þegar við komum upp úr sagði hann mér að það mætti ekki koma við hann og ekki heldur annan fisk sem við sáum, því þeir gætu bitið eða stungið. Eins gott að vita hvað má og hvað má ekki þarna ofan í.
Fyrir þau sem hafa gaman af statistics þá var ég 30 mín í kafi og fór niður á 12 metra dýpi.

Hmm..hvað fleira... fór á tónleika í gær með heimamönnum og jazzistum. Það kom vel út. Fannst flest skemmtilegt. Ég er þó óvön því að vera á tónleikum í sal með sætum, þar sem fólk er með framíköll, syngur með, klappar og stendur upp til að dansa. Mamma hefði án efa fílað sig þarna :) Ekki satt mamma?

Miðvikudagur:
Svaf yfir mig, tja., eða ætlaði að vakna fyrr. Fórt í tíma og var alveg brjáluð yfir heiminum (sjá hér að neðan), fór í frönskutíma og svo út að borða með Stefan, Samuel, Laurent, Nadege og Jenny af því að Nadege er að fara heim til Frakklands á föstudaginn. Hún er bara hér að vinna að lokaverkefninu sínu. Stundar annars nám í París. Jamms... fórum í smá bíltúr á stað þar sem sést vel yfir alla borgina. Tók nokkrar myndir... sjá www.shutterbook.com/albums/elinosp

Fimmtudagur:
Er búin að vera að pirrast í pappírsmálum og skráningu í námskeið í háskólnum. Algert rugli og illa skipulagt! Svei!!!!! Þoli ekki svona burókrasíu og skjalavesen. Fuss!
Ætla að borða með Köju og Siri (norsarar) í kvöld.

Jájá, þau ykkar sem hafið nennt að lesa alla leið hingað fá hrós í baukinn :)
Lifið heil.

p.s. Pétur!!!! Hvað ertu að gera í Danmörku svínið mitt?!!
p.p.s. það rignir.

AAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGG!!!!!!!

2005-09-28T15:04:00.000+04:00

Ég er alveg brjáluð. Var að horfa á þátt um apartheid í S-Afríku. "Apartheid did not die" eftir John Pilger á BBC. Þessi gaur hefur gert helling af heimildiþáttum. Sjáið meira á http://pilger.carlton.com/home/filmography2

Um myndina/þáttinn:
1998, South Africa: Apartheid did not Die John Pilger was banned from South Africa for his reporting during the apartheid era. On his return thirty years later with Alan Lowery, he describes the extraordinary generosity of a liberated people, but asks who are the true beneficiaries of a democracy - the black majority or the white minority?

Alveg fáránlegar staðreyndir sem koma fram í þessum þætti.
Þátturinn fjallar um það sem hefur breyst eftir að lýðræði komst á árið 1994 og apartheid var hætt. Eða ekki. Það er svo margt sem sýnir að lýðræðið svokallaða hefur ekki gefið öllum jafna stöðu í samfélaginu. Lítill hluti íbúann eru viðbjóðslega ríkir á meaðn alangstærsti hluti íbúuann er fátækur, eða rétt skrimtir. Og það þarf varla að taka það fram að á sama tíma er munur á húðlit þessa fólks.

John Pilger minnir um margt á Micheal Moore. Hann tekur viðtöl við fólk, respectable people, og talar um hitt og þetta en baunar svo á það spurningum sem varða réttindi minnihlutahópa og hvað því finnist um stöðu mála í dag.. Hvað varðar apartheid. Hann talaði til dæmis við almannatengslafulltrúa námufyrirtækis og spurði út í aðstæður námuverkamanna. Gullnámur í S-Afríku eru margar og þar vinna að mestu þeldökkir verkamenn. En ekki hvað...

Svona til "gamans" má þess geta að til að ná einu kílói af gulli þá deyra að meðaltali einn námuverkamaður og tólf slasast alvarlega.
Í námunum er ekki nóg gert til þess að tryggja öryggi verkamanna. Margir deyja úr lungnasjúkdómum vegna ryks í námunum. Þeir fá engar eða litlar bætur. Pilger talaði við Richard Spoor, löfræðing í mannréttindamálum sem sagði að ásstæðan fyrir þessu væri sú að ekkert hefði breyst frá 1994. Fátækir, svartir verkamenn úr úthverfum eða af landsbyggðinni væru ekki taldir vera mikilvægt fólk. Það hefði ekki rödd, engin áhrif í samfélaginu og því skipti ekki ma´li hvernig farið væri með það eða hvort réttidi þeiirra væru virt.

Annað dæmi. Vatn.
14 milljónir íbúa hafa ekki aðgang að rennandi vatni þrátt fyrir miklar umbætur. Þurfa að gangahálfa mílu til að ná í vatn úr hálfgerðum drullupolli.
Á sama tíma er viðbjóðslega ríka fólkið hinum megin við hæðina að fylla sundlaugina sína af trilljónum lítra af vatni.
Er þetta sanngjarnt?

AAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGG!!!!!!!!!!!!!

Svo fer einn fjórði útgjalda ríkisins á hverju ári í það að borga skuldir apartheid-stjórnarinnar. svo fólk er enn að borga fyrir kúgunina á sjálfum sér. Hversu kaldhæðið getur þetta orðið? En þetta er jú lýðræði ekki satt....?

Viðskipti í S-Afríku hafa aukist og alþjóðleg fyrirtæki hafa fjárfest í landinu. Þau sem græða eru þau sem voru í lykilstöðu fyrir. Þau hvítu. Þannig að þau slá tvær flugur í einu höggi: "gefa" svörtum lýðræði og opna samfélagið fyrir öllum, og græða um leið helling á því.

Svo var alveg kostulegt að sjá þegar hann heimsótti vibba ríka konu sem var valin best klædda kona S-Afríku hér um árið, og húin var að sýna honum nýjan kjól sem hún ætlaði að vera í í einhverju boði. Þetta litla efnissnifsi með fjörðum sem kjóllinn var, var metinn á formúgu sem mundi duga til að byggja hús fyrir nokkur hundruð manns í fátækrahverfunum handan við hæðina þar sem hún bjó. En aðspurð sagðist hún samt sem áður vera meðvituð um vanda samfélagsins og stöðu svartra eftir 1994. Hjálp! Fólk getur verið svo blint.
Önnur kona, fasteignasali, sagði að svo margt hefði breyst til betri vegar með tilkomu The New South-Africa (eftir 1994). Fleiri keyptu stór hús og það væri frábært. Svarta fólkið væri að færa sig í hverfi hinna ríku "og hún væri mjög ánægð fyrir þeirra hönd" að vera að breyta lífstíl sínum.

GLOBAL APARTHEID. Þeir ríku verða ríkari og hinir fátæku fátækari.

Helvítis "frjálsi" markaðurinn gerir það að verkum að enn fleiri eru atvinnulausir. Fyrirtæki eins og CocaCola og BMW færa viðskipti sín til S-Afríku og taka störfin af fólki sem er þar fyrir. Þetta minnir á fólksflutningana til Dimbaza, þorp/bær í S-Afríku. Þangað var fjöldi fólks fluttur "who cannot render protective service". Sem sagt, börn, fólk sem var veikt, eldra fólk og aðrir sem ekki var hægt að nota sem vinnuafl lengur var sturtað þarna niður og dó. Bókstaflega. Sýnt var frá kirkjugarði þarna þar sem 500 manns, og aðallega börn, eru grafin.

Vá, ég er alveg að missa mig hérna. Á hverjum einasta miðvikudegi fæ ég upplýsingar sem mér finnst að ég ætti að vita um og upplýsingar sem gera mig brjálaða af reiði yfir óréttlætinu í heiminum. Jájájá, þið segið að þetta sé klisja en svona er þetta.

Dæmi frá miðvikudeginum í seinustu viku:
móðir stráks sem var myrtur af stjórnvöldum S-Afríku á tímum (opinberrar) aðskilnaðarstefnu sagði að hún gæti ekki enn í dag borðað kjöt.
Þannig minnist hún enn sonar síns.
Hann var allur í kjöttætlum þegar hún fann hann.
...
...
...
...
...

2005-09-26T16:58:00.000+04:00

Elskurnar mínar viljiði fara varlega!
Fréttir af umferðaróhöppum og hálku á vegum gera mig áhyggjufulla.
Engan asa í umferðinni!
Og hananú!

2005-09-25T21:18:00.000+04:00

Þemu helgarinnar:
Klettasig,
flott útsýni,
gönguferðir,
gott veður,
pirrandi Þjóðverjar,
reipi,
sviti,
wizzzzzard...

Saga

2005-09-23T23:10:00.000+04:00

Um daginn vantaði mig millistykki til að geta notað hleðslutækið fyrir myndavélina mina. Ég spurði húsvörðinn hvort hann ætti það til en svo var ekki. Hann benti mér á raftækjaverslun í 10 mínútna göngufjarlægð héðan. Ég fór þangað en þar var millistykki ekki til. Þar var mér bent á að fara í aðra raftækjaverslun í um 10 mínútna göngufjarlægð þaðan.
Ég þangað og enn finnst ekki svona millistykki. Þaðan fæ ég far með vinsamlegum kalli í enn aðra verslun (Mr. Bricoleur). Kallinn leitar first í litla pallbílnum sínum að svona millistykki (er greinilega einhvers konar smiður eða “lagfæringamaður”) en finnur ekki. Loksins finn ég svo þetta stykki í þriðju búðinni og er afar stolt afd því að geta reddað mér svona sjálf (fann hornaugu matsjókallanna” með sementspokanna borast inn í mig).
En viti (karl og kven)menn! Þegar ég er að rölta til baka heyri ég ég bílflaut en lít ekki við (því ég býst allt eins við því að þetta séu einhverjir gemlingar að sýna sig), en þá er þetta vinsamlegi kallinn á litla pallbílnum sem veifar til mínu litlu millistykki! Sagðist hafa fundið eitt hjá sér! Hann var greinilega búin að keyra eitthvað um og leita að mér því ég var komin töluvert í burtu frá búðinni þegar hann flautaði.

Bara lítil saga um vinsamlegheitin sem finnast sem betur fer ennþá.

2005-09-23T22:41:00.000+04:00

Í dag fór ég á ströndina. Þar át ég ferskjur, ananas, melónu og kex. Það var ljúffengt.
Brúnkaðist smá. Takmarkið nálgast...

2005-09-22T17:27:00.000+04:00

Júhú!!!!!
Nú hef ég svamlað um með marglitum litlum fiskum og séð kóralla :)
Það var ógisssslega flott.
Reyndar var svolítið erfitt að kafa fyrst því mar þarf að hugsa svo mikið um að anda. Ég er ekki vön því. En þetta gekk vel og við köfuðum niður á 5 metra (sem er auðvitað ekki neitt fyrir prófessjónals) og vorum ca 20 mínútur ofan í. Ekki tók ég eftir tímanum, hann leið mjög hratt fannst mér. En já, ég hélt að við myndum fyrsta fara í sundlaug eða eitthvað álíka en enieni, beint í sjóinn. Alla leiðina í bátnum þá hugsaði ég um hákarla. Það ERU hákarlar þarna í sjónum. Shit hvað ég var stressuð um að rekast á einn slíkan. En ég huggaði mig við það að kennarinn okkar er vel í holdum og að ef við myndum rekast á einn háan karla þá mundi hann frekar vilja feitt kjöt en magurt...

Þrátt fyrir góða köfun þá gekk þetta ekki allt alveg áfallalaust fyrir. Það var svo skrýtið, að um leið og ég kom upp úr sjónum þá varð mér óglatt. Það mikið óglatt að ég ældi í tæran fagurbláan sjóinn.þ SSem varð meira svona fagurbrúngulur á eftir. Þar fór músliið mitt. Mér var sagt að þetta væri að hafa "mal de la mer". Njehe. það var rétt.

En þetta var skemmtilegt og skrýtið. Pínu eins og gæti ímyndað mér að það sé að vera í þyngdarleysi... allt í kring um þig geimur og þú ferðast hægt...hmmm....

*Geisp* vaknaði klukkan 6 í morgun og er því pínu þreytt.
Held ég leggi mig barasta áður en ég fer að borða.

Síja! (múslimar).

Klukkleikur...

2005-09-22T17:07:00.000+04:00

Það er víst búið að klukka mig tvisvar.
Takk Jónas og Íris.
Fimm tilgangslausar staðreyndir um mig.

1. Ég er rétthent (en get þó skrifað með vinstri þó illlæsilegt sé....).
2. Meller er núna uppáhaldsnammið mitt (karamellukúlur fylltar með súkkulaði).
3. Ég er með sex skordýrabit á líkamanum eins og er (þeim á líklega eftir að fjölga)
4. Það er stundum táfýla af mér.
5. Þegar ég var lítil hélt ég að No Smoking áf lugvöllum þýddi að þar mætti ekki vera í smóking.

Piton des neiges

2005-09-20T11:28:00.000+04:00

Sæl aftur. Ótrúlegt en satt þá er ég ekki með miklar harðsperrur. Getur það verið að þær komi sienna í vikunni? Ég ætla rétt að vona að svo sé ekki. Ég á nóg með hælsærin mín og fjólubláu litlu tánna mina…

Helgin hjá mér byrjaði sem sagt klukkan fimm á laugardagsmorgni þar sem við Jenny og Nadege drösluðumst fram úr mjög svo myglaðar og fengum okkur kaffi og kakó úr sjálfsalanum niðri. Stefan og Laurent komu svo ásamt Samuel bílstjóranum okkar sem keyrði okkur upp að bæ sem heitir Hell-bourg (held að nafnið tengist samt sem áður ekki neinum djöfladýrkendum…). En það var samt frekar spúkí að koma að skóginum þarna. Ekki það að það hafi ekki verið bjart, heldur heyrðum við alveg gífurlegan hávaða frá gripahúsi rétt við bílastæðin. Við vorum farina ð hlæja half vandræðalegum hlátri því það virtist ekki fara á milli málla að verið var að slátra grísum inni í húsinu. Alla vega var hávaðinn slíkur að meta mátti sem svo að svínin væru ekki alveg sátt við gang mála. Ekki nema að þetta hafi verið baráttufundur um réttindi klaufdýra…

Fyrsti hluti göngunnar var í upp skógi vaxna hlíð og þaðan sáum við yfir einn af gígunum á eyjuni. Það eru nebblega þrír óvirkir eldgígar sem eru allir í hnapp á eyjunni og eru núna vel grónir. En hvað um það. Ég byrjaði strax að mása og blása enda ekki í super formi eins og Nadege og Stefan sem valhoppuðu upp á tindinn. Vá hvað það var svo skrýtið að ganga í genum skóginn sem á eftir kom. Það var ekta hitabeltisregnskógur með skrýtnum plöntum og stórum kræklóttum trjám sem breiddu rætur sínar út um allt ofanjarðar. Stundum þurftum við að beygja okkur til að komast undir tré sem uxu yfir miðjan göngustíginn. Sem var bæðevei á köflum ekkert nema drullusvað eftir rigningar umdaginn. En við sluppum þó heldur vel þennan laugardag miðað við sunnudaginn… shit.

Annað er líka undarlegt, og það er að á tímabili fannst mér ég vera á Íslandi á göngu í Þórsmörk eða álíka. Klettótt landslag með lágvöxnum gróðri og svo smá rigning af og til. Og þetta er ekki í fyrsta skipti sem landið minnir mig á Ísland. Fyndið að þessar eyjar skuli eiga fleira sameiginlegt en bara það að vera eyjur.
Loksins komumst við svo að skálanum sem er í svona um það bil tveggja tíma göngufjarlægð frá toppnum. Þar fengum við heittt kakó og ákváðum að halda áfram upp á top til að reyna að sjá sólarlagið því þegar þarna var komið birti aðeins til eftir skúrir og úða í nokkkra tíma. Við tóku klettar og auðn. Urð og grjót upp í mót ekkert nema urð og grjót, held ég stangi mig á steini… sárið nái inn að beini… þarna var ég að drepast úr þreytu og ætlaði varla að komast áfram. Sérastaklega þegar við sáum fram á það að ná ekki upp á top fyrir sólarlag. Þá fannst mér það vera tilgangslaust að fara upp til að sjá ekki neitt. En jú við forum upp. Það er hægt að komast langt á þrjóskunni einni saman… Þó við höfðum rétt misst af sólarlaginu (vorum víst 10 mínútum og sein að sögn tveggja stráka sem voru á tindinum) þá var þetta ofboðslega flott. Sérstaklega þegar mar er búinn að puða í 12 tíma og nær loksins takmarkinu.

Við sáum því miður ekki yfir alla eyjuna vegna þess hversu skýjað það var en við sáum toppana á fjöllunum í kring gægjast upp úr skýjunum og svo birtuna frá sólinni sem var nýsest. Bleikur, gulur og blár himinn allt í kring. Það var sko flott. Og ekki spillti fyrir að það var fullt tungl. Það kom sér vel þegar við vorum á leiðinni niður því ef það hefði ekki verið fyrir tunglið þá hefði verið kolniðamyrkur. Við vorum líka með vasaljós og það var asnsi ævintýralegt að ganga niður kletta í tunglskini og þögn (ef frá er talið másið í mér).
Loksins loksins loksins komumst við aftur í skálann þreytt og lurkum lamin.Elduðum pasta með sósu, átum súkkulaðibúðing í eftirrétt og beint upp í rúm. Ég hef sjaldan verið jafn fljót að sofna á ævinni

Veit ekki hvort þið nennið að lesa meira en fyrir þau ykkar sem eru alveg ólm í að vita hvernig ferðin endaði þá kemur hér frásögn af sunnudeginum:
Nadege og fleiri höfðu hugsað sér að far kannski upp á top til að sjá sólarupprásina (það er það sem dregur folk upp á top er mér sagt) klukkan fjögur um morguninn, (sem ég kalla nú bara nótt!) en þá var víst hellidemba þannnig að Nadege hætti við. Stelpur sem voru í sama tjaldskála og við fóru samt upp og enduðu á því að sjá ekki neitt og vera úti í rigningunni í fjóra tíma. Úff! Ég var sko löngu búin að gera það upp við mig að ég færi ekki aftur þarna upp. Tel ég mig nokkuð duglega að hafa náð þessum 3070 metrum og er nú fær í allt! ☺ Alla vega heima á Íslandi, sýna nýjustu mælingar ekki að Hvannadalshnjúkur er ekki nema 2010 metrar? Hver ætlar að koma með mér í göngu þegar ég kem heim?
Í stuttu máli sagt var sunnudagurinn blautur. Rennandi blautur. Hundblautur. Alveg lekandi. Göngustígarnir voru ekki lengur til heldur fylgdum við árfarvegi alla leiðina niður. Það var ekki þurr þráður á okkur. Algjörlega ekki. Ekki einu sinni pínupartur af nærbuxunum mínum avr þurr. Hvað þá hárinu mínu sem þó var undir tveimur hettum. Bara svo það komist til skila hversu blautur þessi sunnudagur var. Í fyrstu reyndum við að stíga framhjá mestu lækjarsprænunum en svo var mar orðin blautur í gegn svo mar hélt bara áfram að skvampast þarna og vonast til að næsta beygja væri sú seinasta.
Hún kom að lokum en þá áttum við eftir að koma okkur að næsta bæ, Cilaos, til að taka rútuna. Mér var orðið það illt í fótunum að ég fór úr skónum og gekk á blautum sokkunum það sem eftir var leiðarinnar. ´Í Cilaos virtis folk ekki vera vant því að sjá hundblautan útlending skvapma um í blautum sokkum á miðri götu…

Ahhhh….! Þvílík sæla sem það var að geta sest niður og ekki hreyft sig neitt í klukkutíma. Komum að stoppistöð þar sem við þurftum að bíða og notuðum tækifærið og forum úr blautu fötunum, undum þau og lögðum til þerris í sólinni. Já, þarna lét sólin loksins sjá sig. Á meðan við börðumst um í bleytuni var folk að spóka sig í ströndinni nokkrar kilometra í burtu. Þetta er ekki venjulegt. Komst svo að lokum í sturtu, sem ég held að sé sú besta hingað til.

Takk fyrir mig og veriði bless.

p.s. ég komst að í köfunarhópnum! Er að fara að kafa á fimmtudagsmorguninn!
p.p.s. er að fara í canyoning á laugardaginn! Eitthvað svona klettaklifurskennt…
p.p.p.s. var í mínum fyrsta tíma í arabísku í gær og það var gaman!
p.p.p.s. myndir á www.shutterbook.com/albums/elinosp

2005-09-16T22:20:00.000+04:00

Bara að láta vita að ég verð vant við látin næstu tvo sólarhringa (ekki alveg látin samt).... vegna þess að ég er að fara að klífa hæsta tind eyjunnar núna í fyrramálið...jamm...og ég ætti að vera búin að drulla mér í háttinn vegna þess að ég þarf að vakna klukkan fimm....ehe...held ég verði með harðsperrur á sunnudaginn því þetta eru allnokkrir kílómetrar sem við erum að fara að stúta.... kannski svona eins og 25-30 í allt......jamms....en sem betur fer á tveimur dögum, en mest þó á morgun... vona að ég nái fullt af flottum myndum og set þær inn eftir helgina.

Yfir og út.

2005-09-15T21:12:00.000+04:00

Ahhhh..... la plage!

2005-09-13T20:37:00.000+04:00

Sumir kennarar hérna eru svo ákafir í kennslunni að þeir frussa... of sumir jafnvel slefa. Hálffyndið.

Annars er ég alveg brjáluð! Vitiði hvenær kosningarnar í Afríku voru?
Þegar Nelson Mandela var kosinn forseti?

Það var 27. apríl 1994!!!!!!!!!

1994!!!!!!!!!

Ekki nema 11 ár síðan að apartheid var hætt. Vá, ég hélt að það væri ogguponsu lengra síðan.
Ég er í svo áhugaverðum kúrs um summanverða og austanverða Afríku... vá, það er svo margt sem mar veit ekki og er eiginlega skömm að maður viti ekki.

2005-09-12T15:30:00.000+04:00

Fleiri punktar.... það er svo mikið í hausnum á mér að ég veit ekki hvar ég á að byrja að skrifa.... fór i hringferð um eyjuna um helgina með norsku stelpunum. Ég var bílstýra allan tíman svo ég sá nú ekki alveg jafn mikið og ég vildi, en ég kynntist þeim mun betur þessum kræklóttu vegum sem eru hérna. Jeminn! Það er varla til beinn vegur hérna! Við keyrðum líka aðeins inn í landið og þar eru vegirnir bara næstum því 90°upp í loftið. Okei, ókei, kannski ekki alveg en það jaðrar við það. Litli "runóinn" sem við vorum á var stundum við það að gefa upp öndina í öllum þessu endalausu beygjum. Þetta er ekkert grín, ég er komin með massa vöðva á handleggjunum eftir að hafa verið að snúa stýrinu og skipta niður í annan og upp í þriðja og niður í annan og upp í þriðja og niður í annan og upp í þriðja alveg endalaust.

Get nú varla sagt ferðasöguna frá a til ö en hér eru nokkrir punktar um Réunion l´ile intense (eins og hún er auglýst á ferðaskrifstofum):

Á Réunion
-er næstum alltaf sólskin
-eru moskur fyrir múslima
-hof fyrir hindúa
-kirkjur fyrir mótmælendur, kaþólikka og jesúíta
-papayatré, mangotré, bananatré, appelsínutré…
-er mikið af heimilislausum hundum
-og hellingur af skóbúðum eins og í Frakklandi
-er hægt að fá rútukort fyrir 3 mán á 30 evrur
-má drekka vatnið sem kemur í krananum
-er máninn eins og banani sem liggur á bakinu
-rennur vatnið í öfugan snúning niður niðurfallið í sturtunni
-þarf að muna að bera á sig sólarvörn, líka í naflann
-ætla ég að ganga á fjöll
-kafa og skoða kórallana í sjónum
-prófa surf
-fara í reiðtúr
-verð ég líklega varanlegur netfíkill

10.-11.september
-Ródtrip
-Leigðum bíl (sem tók sinn tíma)
-Fórum hringinn
-stoppuðum á strönd þar sem bannað er að baða sig vegna öldugangs og hákarla.
-í einfeldni minni hélt ég að það mundi ekki rigna hér á meðan á dvöl minni stæði. Ég hafði rangt fyrir mér. Það var brjáluð rigning seinni part laugardags og nóttina þar á eftir. Brjáluð rigning sko!!!
-Ég keyrði (spurning um aldur og lengd bílprófs, svo er ég bara svo góð að keyra ;) )
-Langt uppi í fjöllum
-Gistum hjá elskulegum hjónum. Vorum næstum villtar á leiðinni. Það var þoka og alles.
-fengum frábærar móttökur og góðan mat. Þau meirisegja borðuðu með okkur og við spjölluðum heillengi saman um hitt og þetta.
-Allt heimagert og ógissslega gott. Sérstakelga nýbökuðu formkökurnar um morguninn. Namm!
-Smökkuðum sæta safann úr sykurreyrnum sem vex þarna allt í kring. Og hann var SÆTUR á bragðið!
-Sáum ansi stórar kóngulær (sem betur fer meinlausar)
-margir hérna keyra eins og brjálæðingar og taka framúr þó þeir sjái ekkert
-Litlir vegir og endalausar beygjur
-ferskur ananas og fossar
-komumst að því að sunnudagara eru pikknikk dagar hjá næstum því öllum fjölskyldum
-hittum kaþólska konu sem sagði að við væruum útsendarar djöfulsins (mjög vinsamleg...)
-Borðuðum á kreolaveitingastað
-sáum veg fyrir sunnan þar sem hraunið úr virku eldstöðinni liggur. Hraunið sem skar veginn í tvennt. Ógisslega flott en mér fannst á tíimabili eins og ég væri komin heim til Íslands... nema bara sem túristi að taka myndir af hrauninu...
-fórum á ofsa fallegan stað hátt uppi í fjöllum (þar sem ég fer í gönguferð næstu helgi!)
-eg er öll flögnuð núna
-og þið þreytt á að lesa
-bless

2005-09-09T14:37:00.000+04:00

Í dag:
-sá ég eðlu
-fór ég í langan göngutúr sem átti að vera stuttur
-fór ég í innkaupaleiðangur
-villtist ég smá
-hitti ég hjálpsaman Réunion búa (sem er svo sem ekki sjaldgæft)
-varð ég vör við að stelpur eru sjaldséðar í byggingavöruverslunum
-er ég öll að flagna
-svitnaði ég og svitinn hélst í litlum dropum af því að ég er að flagna (skemmtilegar upplýsingar)
-ætlaði ég á ströndina en það er skýjað og rigndi áðan
-ætla ég að borða Snickers súkkulaði sem ég keypti í gær
-fékk ég blöðrur undir báða fætur eftir gönguna
-veit ég um stelpu sem heitir Gvendoline/Gvendólína
-fann ég sjötta skordýrabitið á fótleggjunum mínum
-ætla ég hugsanlega að hanga á netinu
-eiga Lilja Katrín og Oddur afmæli. Til hamingju!

Í gær:
-fór ég garð niðri í bæ og sólaði mig smá
-smakkaði ég nýtt snakkmeti…
-fór ég á sýningu hjá Orlan
-borðaði ég kebab (þó ekki eins bragðgott og í Montpellier)
-keypti ég mottu og blóm inn í herbergið mitt
-fór ég í afmælisveislu og fékk rauðvín
-fór ég á Escobar
-dansaði ég arabadansinn með höndunum en enginn tók undir
-hlustaði á sega-tónlist
-sá ég stráka dansa eins og þeir væru að sýna sig í rúminu
-borðaði ég papaya beint af trénu á leiðinni heim
-sá ég 4 mánaða gamlan brjálaðan hund
-fór ég seint að sofa

2005-09-08T20:31:00.000+04:00

Vei!Ávallt nýtt vei hvern dag, ég er komin með lítinn sætan ísskáp í herbergið mitt!!! :)
Que je suis heureuse!

2005-09-07T20:51:00.000+04:00

Ég er komin með nýja dýnu! Vei! Ef ég hefði haldið áfram að sofa á hinni hefði ég líklega komið heim sem kropppinbakur... Svo er verið að setja litla ísskápa í öll herbergi!!! :) Þannnig get ég fengið mér eitthvað kalt að drekka án þess að fara út úr herberginu, hvort sem það er vatn eða kaldur bjór.... ;) Svo er líka verið að leggja internetið í herbergin og ég vona að það verði búið sem fyrst...en þetta gæti tekið tíma, ég er ekki vön því hér frekar en í Frakklandi að allt sé á réttum tíma... frekar sveigjanlegt svona.

Jamm jamm....svo fór ég í skemmtilegan kúrs um konur á eyjunum hér í krin og í S-Afríku. Held það verði skemmtilegt þar sem við eigum eftir að horfa á fullt af heimildarmyndum :)

Og á mánudaginn ætla ég að skrá mig í annað hvort köfun eða fjallaklifur... það má því mniður ekki fara í bæði. Svo væri hægt að fara í brimbrettakennslu en þar er líka bara takmarkaður fjöldi sem kemst að.... en svo er hægt að fara í jóga, karate, fótbolta, þrekþjálfun, alls konar dansa og fleira, allt frítt. Ekki slæmt. Háksóli Íslands gæti tekið sér þetta til fyrirmyndar... þó það væri kannski pínu erfitt að bjóða uppp á brimbrettakennslu.... ;)

2005-09-05T14:13:00.000+04:00

Elín Ösp í þann mund að brenna.

En shit hvað það er heitt, og sumarið er rétt að byrja...!

brennd eins og tomatur

2005-09-04T22:07:00.000+04:00

Jæja, var að koma heim úr minni fyrstu strandaferð, öll brunnin því miður… þó ég hafi borið fullt á mig þa´var það greinilega ekki nóg… en byrjum á byrjuninni.

Ég fór samferða nosku stelpunum fjórum sem heita Live, Kaja, Siri og Guri, á strond sem heitir Le petit boucan semer hjá bæ eða hverfi sem heitir Le Boucan Canot. Þar söfnuðust saman fullt af erlendum nemum úr háksólanum og var búið að auglýsa að það ætti að vera party og gisting á ströndinni. Og það stóðst, Þegar við komum var fólkið rétt að tínast saman og finna sér pláss við klett á ströndinni þar sem var svo kveikt bál.

Við vorum búnar að versla fullt af rauðvíni, ostum, kexi og nammi og brauði en vorum samt sársvangar og forum því og keyptum okkur pizzu á flottum veitingastað þar sem allt var útskorið í við og við sátum á trébekkjum og stólum. Svo var líka skondið að sjá hvernig þakið var byggt með tilliti til pálmatrés sem óx á miðjum staðnum, það var bara byggt í kringum bolinn og svo stóð pálminn upp úr þakinu ☺.
Á leiðnni á veitingastaðinn tókst Siri að reka sig í staura sem voru meðfram göngustígnum og það fossblæddi úr henni, samt var þetta alls ekki stórt sár heldur meira eins og pínulítil djúp hola…hálfskondið. Hún var þó alls ekkert stórslösuð sem betur fer.

Þegar við koum til baka niður að strönd var þegar byrjað að kveikja bál og við komum okkur bara fyrir á stóru teppi (stóra gula teppinu mínu!) með rauðvínsplastglas í hönd og reyndum að blanda geði við fólkið. Það gekk svona lala hjá mér allavega í byrjun en svo fór folk að ferðast aðeins á milli teppa og við spjölluðum við hian og þessa. Aðallega útlendinga sem eru hérna að læra en líka tvo (ryk)Frakka sem eru hérna að vinna og einn sem er frá Mauritius og er að vinna í háksólanum. Svo þetta var ágætis blanda af fólki. Mér finnst reyndar svolítið erfitt að koma mér inn í hóp þar sem fyrir er folk sem þekkist tiltölulega vel, því eins og gengur og gerist heldur folk sig með þeim sem talar sama tungumál og því eru Englendingarnir og Þjóðverjarnir mikið saman og einnig Frakkarnir og Kanadamennirnir… en her eru engir Íslendingar nema eg svo ég verð bara að vera duglega að troða mér inn í hópinn… þannig er þetta þegar maður er að þvælast einn svona einhvert út í buskann, eins og mamma segir ☺

En það var ágætisfjör á ströndinni í gærkvöldi. Það var einn sem var með trumbu og barði hana a fog til með tilheyrandi klappi og hummi frá félögum sínum og svo tókum við sienna um kvöldið nokkra slagara… verst að það var enginn þarna til að taka undir með mér með Nínu…

Það sem var þó flottast var himininn. Það var alveg stjörnubjart og þar sem að það voru enginn ljós nálægt nema smá eldur þá sáust alveg trilljón skrilljón stjörnur. Það var geðveikt flott!!! Vildi að ég hefði getað tekið muynd af því
Jamm… en svo var bara farið einhvert út í myrkrið til að pissa og að lokum farið að sofa í nýjum, þunnum svefnpoka í sandinum. Svo vöknuðum við upp úr 7-8… af því að einhver byrjaði að lemja trumbuna!!!! Hrmp.

En hvað um það. Svo fylgdi ég stelpunum að St-Gilles sem er aðeins sunnar á strandlengjunni því vinir Guri eru víst hérna á eyjunni líka og ætluðu að hitta hana þar. Svo ég fylgdi bara með eins og óþægilgur heftiplástur. Við gengum í circa hálftíma og vorum þá komnar og lögðum okkur á ströndina og köstuðum okkur svo út í svalann sæinn. Sem þýðir að þegar klukkan var sex í morgun hjá ykkur þá var ég svamlandi um í Indlandshafi…. ;) Frekar skrýtið að hugsa þetta þannig. Mér finnst ég stundum vera á Spáni og stundum í Frakklandi en stundum bara einhvers staðar allt annars staðar eins og á Jamaica eða eithvað (ekki það að ég hafi komið þangað reyndar…),

Sólin er góð en ég passaði mig samt ekki nóg á henni í dag. Alltaf þarf ég að láta minna mig á að bera frekar sterkari áburð á mig frekar en hitt. Svo á morgun fer ég og kaupi mér meira af sólarvarnargræjum.

Jamms… þetta er svona það helsta sem ég hef gert um helgina. Hún var bara nokkuð fljót að líða þrátt fyri kvíðann minn um að ég mundi vera einn einhvers staðaqr að ráfa um… á morgun fer ég svo í fyrsta tímann minn sem heitir Anthropologie se La Réunion og era ð öllum líkindum um samfélagið hér á Réunion. Ætla að gá hvernig mér líkar sá kúrs og kíkja á hina sem eru í boði og ákveða mig svo.

Svo var eitt sem ég tók eftir í fyrsta sinn í dag þegar ég var í rútunni á leiðinni heim, og það voru fátækrahverfi. Eða ég gat alla vega ekki betur séð en að þetta væru fátækrahús því þetta voru bara bárujárnskofar… first hélt ég að þetta væru geymslur þar til ég sá þvott hangandi á snúru inni í einum garðinum. Frekar leiðinlegt að sjá. Svo er rusl hér og hvar, mikið meira en heima, rusl sem fýkur í hrúgur og safnast saman við hraðbrautina… tja eða aðalveginn. Svo sá ég líka í fréttum í flugvélinni á leiðinni hingað að það væri vesen með ruslahauga og í einu þorðinu erfólk farið að fleygja ruslapokum nálægt heimili sínu í einhvers konar laut.. eða gjótu. Enda er það eiginlega ekkert skrýtið að það skuli vera vesen með rusl á eyju sem hýsir 700.000 manns og er rétt á stærð við Reykjanesskagann… kannski ég ætti að fara út í ruslmannfræði….?

Annað sem er leiðinlegt er að það dimmir svo fljótt hérna. Sólinn hverfur fyrri hæðina frá mér séð þegar klukkuna vantar tíu mínútur í sex og það er komið myrkur klukkan hálfsjö! Þetta er svo fljótt að gerast.

En bonne nuit og salut!
//eög

Strandaferd

2005-09-03T13:58:00.000+04:00

Hellu, er a leid nidur ad strond med norsku stelpunum og tar munum vid hitta fleiri nema ur haskolanum sem aetla ad sofa a strondinni i kveld... tad aetlum vid lika ad gera, tetta verdur eitthvad skondid, erum ad leita okkur ad svefnpokum, annars aetla eg bara ad nota gula teppid mitt... vona ad tad verdi nog.

Svo er eg buin ad finna namskeid sem miga langar til ad taka en eg aetla ad fara i fyrstu timana og velja svo a milli...

Bid ad heilsa ykkur :)

Vei!

2005-09-02T15:07:00.000+04:00

Hæ, í dag var kynning fyrir útlenda stúdenta í skólanum og sem betur fer hitti ég stelpu sem heitir Jenny í gær, því húun sagði mér frá því. Annars hefði ég misst af því að hitta allt þetta fólk og heyra um allt sem hægt er að gera.... þá hefði ég nú orðið pínu sár. Þetta var nefnilega illa auglýst. En ég komst :) Er búin að troða mér upp á fjórar norskar stelpur sem eru herna og tala við nokkra Þjóðverja, það er fullt af þeim hér en mest er þó af kanadískum stúdentum...

Ef einhver hefur áhuga á að senda mér línu eða tvær, nú eða bara að skreppa í heimsókn ;) þá er heimilisfangið mit þetta:

Elín Ösp GISLADOTTIR
Cité International, chambre n°410
20, rue Hippolyte Foucque
97490 Sainte-Clotilde
LA RÉUNION

Svo er ég komin með síma en það er ekki hægt að senda sms :( en númerið er +262 692 98 40 48. VARÚÐ! Það er fáránlega dýrt að hringja svo eiginlega ráðlegg ég ykkur að gera það ekki....JÚ! Hringið ef þið viljið því ég vil alveg tala ;)

Um helgina vonast ég til að geta farið með norsku stelpunum einhvert um eyjuna og einhver talaði um að Erasmus nemendur ætluðu að fara í strandbæ hérna nálægt og svo sofa á ströndinni (af því að það eru ekki strætóar eftir vissan tíma á kvöldin...).
Sjáum hvað setur, en svo byrja tímar á mánudaginn... veit ekki alveg hvað ég mun fara í því ég hef tíma alveg fram til 30.september til að ákveða mig...

Síjúleiitör!

Loksins!

2005-08-31T22:31:00.000+04:00

Það er greinilegt að ég er að verða háð netinu, tja ef ekki nú þegar orðin háð því. Sérstaklega núna þegar næstum öll mín samskipti við umheiminn (á meðan ég þekki engan alla vega) eru með netinu. Var að komast inn á það bra rétt í þessu!!! :) Vei! Og ég fann út úr því alveg sjálf :) O hvað ég er stolt, ég verð kannski bara tölvugúru núna, loka mig af inni á bókasofnum og annars staðar þar sem að ég finn þráðlaust net og blogga alln daginn og hangi á vefsíðum, rétt mæti í tíma til þess að fá ekki mínus og fer aldrei neitt út með öðru fólki. Kannski ekki.

En það er samt gaman að eiga tölvu :) Þegar manni leiðist þá er til dæmis gott að geta horft á stolnar bíómyndir af netinu og maula nammi uppi í rúmi... ;)

En hvað um það, ætla að setja hérna inn það sem ég var búin að skrifa í gær en kom ekki á netið.
Gjössovel.

Vá, úff ég veit ekki hvar ég á að byrja, það er svo mikið búið að vera á seyði í hausnum á mér seinastu tvo sólarhringa eða svo. Ekki svo mikill svefn fyrr en seinustu nótt þar sem að ég þurfti að hlaupa á milli bygginag og ljósrita hitt og þetta fyrir hinar og þessar skrifstofur í skólanum. Skriffinskubákn. Skrá sig í skólann hér, skrá sig svo sér í deildina, skrá sig á campus, borga þar, fá lykla hér, láta tjékkka ástandið á herberginu hjá þessari, skrifa undir hér, hafa 3 passamyndir tilbúnar þar, ljósrit af fæðingarvottorði, einkunnum úr seinasta skóla, stúdentsskírteini, staðfesting á skólavist. Þetta er ekki búið. Það þurfti líka ljósrit af vegabréfi, og sjúkratryggingakorti. Úff. Og þetta allt eftir sólarhringsferðalag og á stað þar sem maður kona kann ekki neitt.

Sem betur fer kom monsieur Barat á flugvölllinn og tók á móti mér og hjálpaði mér í gegnum margt af þessu og benti mér á réttu staðina að fara á. Veit ekki alveg hvað ég hefði gert ef hann hefði ekki verið þarnar. Hann hjálpaði mér mjög mikið.

Þannig að nú er ég komin í herbergið mitt sem mér fannst ógeðslegt og ömurlegt í gær en er núna orððin hin vistlegasta vistarvera. Ég hélt nefnilega á tímabili í gær að klósettið væri bilað og að ég þyrfti að standa í veseni við að fá nýtt herbergi eða bíða í marga daga eftir viðgerðarmanni og þurfa þess vegna að vera í vandræðum með hvar ég ætti að pissa og kúka. Því nennti ég sko ekki. Svo var herbergið kalt og hrátt eins og fangaklefi þegar ég kom inn í það. Svo dagurinn í gær (ma´nudagur) var ekki beint hinn skemmtilegasti. Ég náði þó að hvíla mig aðeins á milli kapphlaups í hinar og þessar byggingar þar sem tugir nemenda biðu eftir því að fá skólaskírteini og skráningu. En þetta tókst. Sumt er reyndar enn eftir. Til dæmis að fá úr því skorið hvernig ég kemst á netið í nýju fínu tölvunni minni (já mar!!! iBook G4, geeeegt flott). Er með notendanafn og leyniorð en það hefur ekki virkað hingað til svo á morgun fer ég og fæ hjálp hjá einhverjum í tölvudeild. Svo ég veit ekkert hvenær þið lesið þetta… en þetta er alla vega skrifað þriðjudaginn 30.ágúst 2005.

Barat, eða Christian, er sem sagt kennari hér við skólann sem ég hitti á Íslandi og sér um Erasmus nemendur frá Noregi og Íslandi. Mjög almennilegur (þrátt fyrir efasemdir og totryggni vegna kurtteisi í fyrstu…) og fór til að mynda með mig í Supermarché í gær svo ég gæti keypt það sem mig vantaði. Bráðnauðsynlegt. Ég hefði aldrei vitað hvert ég ætti að fara og hefði líklega bara farið sársvöng að sofa með tárin í augunum. En já, þarna gat ég sem sagt verslað inn til dæmis plastdiska og plastglös (sem ég bætti svo úr í dag og keypti einn gulan djúpan disk og glerkönnu til að drekka úr), tannkrem og sjampó, melónur…nammm… músli, seríos (það er til!), mjólk og nammi. Svo auðvitað vatn í lítravís.

Mér var sagt að veðrið væri ekkert sérstaklega gott núna, það hefði ringt smá í gær og aðeins úðað í dag. Hef ekki séð neinn hitamæli en það er alla vega eitthvað yfir 20°C hiti svo það er nú engin skítakuldi hérna (shit, hvernig verður þetta í desember, þá er hásumar…). Svo dimmir rosalega fljótt hérna. Það er komið myrkur uppp úr klukkan sex. Svolítið skrýtið. Það er svo fljótt að dimma. Eins og það sé slökkt á ljósi.

En ég var svo miður mín yfir öllu í gær að ég gat ekki gert annað en að telja niður dagan þar til ég kæmist aftur heim. Já, ég veit, það er svolítið asnalegt svona fyrsta daginn, en þanig leið mér nú bara. Þannig að fyrir þau sem hafa áhuga á að vita það þá eru í dag 111 dagar þar til ég kem aftur heim.

Heyrðu, ég gleymi einu! Á flugvellinum í París munaðí engu að ég hefði ekki fengið að fara um borð í flugvélina til Réunion. Af því að mig vantaði visa var sagt. Af því að ég yrði þarna lengur en í 3 mánuði. Mér var sagt að fara inn til Parísar með metro og fara þangað á einhverja skrifstofu og fá visa og koma aftur daginn eftir og taka þá vélina um kvöldið. Hjartað í mér fór að slá aðeins harðar og hraðar en venjulega. Ég ætlaði sko ekki að bíða lengur, auk þess sem taskan mín var skráð með í þessa flugvél beint frá Keflavík og það yrði bara vesen. En eftir að skráningarfólkið hafði talað saman og ég spurt hvort ég gæti ekki gengið frá þessu visa-veseni úti þá sagði einn að ég gæti farið og breitt flugmiðanum fyrir hheimleiðina þannig að það væru bara 3 mánuðir sem ég yrði úti, ég gæti þá gengið frá hinu hérna úti og breytt miðanum aftur. Hjúkk. Sem betur fer gekk það eftir og ég á eftir að vesenast í þessu hér.

Jamm. Svo er ég mun sáttari við herbergið mitt eftir að ég sá hvaða önnur herbergi ég hefði getað fengið. Mitt er með pínulitlum svölum sem visa út á innkeyrsluna, svo ef vel er gáð sjést í hlíoðarnar sem borgin er byggð við og í, og einnig í sjóinn. Það sem er svo sniðugt er líka að það er akkúrat áttin til Íslands sem svalirnar visa í ;) Þannig að ég er alltaf að horfa upp til ykkar, hehe, já já… smá svona heimþrá hefur látið á sér kræla. Batnar eflasut þegar ég fer að kynnast fóli hér og skólinn byrjar. Sum herbergin eru ekki með neinum svölum, bara glugga sem er hægt asð opna (eins gott) og sum eru alveg neðst og með rimlum við gluggan eða visa í leiðinlega átt og beint út á götu. Svo ég er bara nokkuð heppin með staðsetningu ☺ Ég sé þegar folk kemur og fer þannig að þegar ég er farin að þekkja get ég farið að hnýsast um folk og kalla á eftir þeim hvað það sé eiginlega að þvælast ;)

Hef rekist á nokkra Erasmus nemendur hérna og við kinkumst á, en ekki meir en það. Enda ekki við öðru að búast eftir tvo daga. Fyrr má nú vera.

Hmmm, hvað fleira… í dag fór ég svo og keypti síamkort fyrir sjálfsala og eyddi því na´nast strax í Pétur og mömmu :D Gott að heyra í þeim. En það er greinilega dýrara að hringja til Íslands en Danmerkur, því peningurinn var hraðari að klárast þegar ég talaði við mömmu, þó það væri í heimasíma og hitt væri í gsm. Á morgun ætla ég svo að reyna að redda me´r korti í símann minn hjá SFR eða Orange. Ein af norsku stelpunum sagði st samt ekki hafa getað notað kortið frá Orange til þess að senda sms til Noregs. Þó hefði verið hægt að senda henni sms… eitthvað skrýtið. Þannif að ég ætla að prófa SFR og gá hvernig til tekst.

Vá hvað mar er vitlaus þegar komið er á nýjan stað, ég er búin að fara endalausar vitleysur en þó hef ég varla farið út fyrir háskólasvæðið. Fór að leita að pósthúsi í dag og hengi mig á stelpu sem var svo vinsalmeg að visa mér veginn, var meira að segja samferða henni í strætó. Hún sýndi mér líka súpermarkaðinn sem er næst okkur (hún býr á sömu hæð og ég í húsinu) og þar keypti ég sma´skóladót og síðast en ekki síst skál fyrir morgunkornið mitt og glrekönnu fyrir drykki… var ég ekki að skrifa það hérna áðan? Hvað um það. Ætlaði að reyna að komast niður að strönd en ákvað að bíða með það því ég stefndi einhvert í buskann þar sem engir strætóar ferðuðust. Hef víst nægan tíma til að skoða mig um hérna. Best að fara að kynnast einhverju fólki sem ég get platað méð mér í einhverjar ferðir hingað og þangað. Miga langar alla vega ekki að vera inni á herbergi í tölvunni allar helgar og kvöld. Þó smá ;)

En mest af öllu eins og er vil ég fá aðgang að netinu svo ég geti komið þessu til skila og sett inn nokkrar myndir, kíkt á póstinn minn og bankann. Og hananú!!!

2005-08-31T13:24:00.000+04:00

www.shutterbook.com/albums/elinospgisla

nokkrar myndir...
//eög

2005-08-31T11:46:00.000+04:00

Hvernig setur maður inn krækju/link á aðra síðu?